Kod IP (Ingress Protection) opisuje stopień ochrony obudowy urządzenia przed wnikaniem ciał stałych oraz wody. Składa się z dwóch cyfr: pierwsza dotyczy ochrony przed dostępem do części niebezpiecznych i ciałami stałymi (np. pyłem), a druga – ochrony przed wodą (np. zachlapaniem).
Na placu budowy warunki pracy osprzętu są trudniejsze niż w suchych pomieszczeniach: występuje zapylenie, możliwość kontaktu z wilgocią, błotem oraz zachlapania podczas robót. Dlatego minimalny stopień ochrony osprzętu i sprzętu instalacyjnego powinien zapewniać podstawową odporność na takie oddziaływania. Odpowiedź "IP 44" jest zgodna z ideą doboru minimum dla środowiska z pyłem i bryzgami wody.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w ujęciu "minimalnego" wymaganego poziomu?
- "IP 35" wskazuje niższą ochronę przed wodą (druga cyfra) oraz jest typowa raczej dla łagodniejszych warunków; na budowie ryzyko zachlapania jest realne.
- "IP 55" oznacza wyższy poziom ochrony (lepsza odporność na pył i strugi wody), ale pytanie dotyczy minimum – nie jest to poziom graniczny, tylko "ponad wymaganie" w wielu typowych zastosowaniach.
- "IP 67" to bardzo wysoka klasa (odporność na pył i krótkotrwałe zanurzenie). Jest stosowana w szczególnych warunkach, ale nie wynika z samego faktu pracy na placu budowy jako minimalny próg.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się słowo "minimalny", nie wybieraj najwyższej wartości "na zapas". Najpierw dopasuj warunki środowiskowe (pył, zachlapanie), a dopiero potem wybierz najniższy stopień IP, który te warunki pokrywa.
