W zadaniach z mas ziemnych kluczowe jest przejście od objętości urobku do długości odcinka robót. Jeżeli warstwa gruntu ma stałą szerokość i stałą grubość, to objętość zdejmowanej warstwy na odcinku o długości L wynosi:
V = b · h · L, gdzie:
b – szerokość zdejmowanej warstwy (tu 2,5 m),
h – grubość zdejmowanej warstwy (tu 10 cm = 0,10 m),
L – szukana długość odcinka.
W treści założono jednokrotne napełnienie skrzyń oraz układ tandem, czyli pracują dwie zgarniarki. Z rysunku (podane wymiary/parametry skrzyń) odczytuje się objętość urobku możliwą do zabrania przez każdą z nich przy jednym napełnieniu, a następnie sumuje:
Kolejny krok to policzenie, ile metrów sześciennych odpowiada 1 m długości zdejmowanej warstwy:
- V1m = 2,5 · 0,10 · 1 = 0,25 m³ na każdy 1 m długości.
Na końcu długość odcinka oblicza się jako:
Po wykonaniu tych działań dla danych z rysunku otrzymuje się wynik 80 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? 40 m zwykle wynika z nieuwzględnienia, że pracują dwie zgarniarki (wzięcie połowy objętości). 10 m to typowy skutek błędu jednostek lub pomylenia grubości 10 cm z 10 m albo zgubienia czynnika 2,5 m. 250 m wskazuje na użycie samej szerokości (2,5 m) bez grubości warstwy lub inny błąd w przekształceniu wzoru V = b·h·L.
