Odpowiedź "migotanie przedsionków" jest prawidłowa, gdy zapis EKG pokazuje typowe cechy tego rytmu: brak powtarzalnych załamków P (zamiast nich drobne, nieregularne falowania linii izoelektrycznej) oraz nieregularne odstępy RR, określane często jako "niemiarowa niemiarowość". Zespoły QRS zwykle są wąskie, o ile nie współistnieje zaburzenie przewodzenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do obrazu migotania przedsionków?
- "blok lewej odnogi pęczka Hisa" i "blok prawej odnogi pęczka Hisa" to przede wszystkim zaburzenia przewodzenia śródkomorowego. Ich istotą jest charakterystyczna zmiana morfologii zespołu QRS (często jego poszerzenie i typowy kształt w odpowiednich odprowadzeniach). Sam blok odnogi nie musi powodować całkowitej, chaotycznej nieregularności RR i nie "usuwa" P w sposób typowy dla migotania przedsionków.
- "migotanie komór" to rytm bezpośrednio zagrażający życiu, w którym nie widać prawidłowo zorganizowanych zespołów QRS ani skutecznej czynności skurczowej. Zapis jest chaotyczny, o zmiennej amplitudzie i częstotliwości, bez wyraźnych odcinków izoelektrycznych. To inny obraz niż w migotaniu przedsionków, gdzie zwykle zachowane są rozpoznawalne zespoły QRS.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń, czy występują P przed każdym QRS i czy RR jest regularne. Następnie dopiero analizuj szerokość i kształt QRS pod kątem bloków odnóg. Taka kolejność ogranicza ryzyko pomyłki między arytmią a zaburzeniem przewodzenia.
