Wielkość ciśnienia (naprężenia) pionowego od ciężaru własnego nadkładu na głębokości H wyznacza się w prostym przybliżeniu z zależności:
σv = γ · H,
gdzie γ to ciężar objętościowy skał (w N/m3 lub kN/m3), a H to głębokość (w m). Podstawiamy dane:
σv = 20 kN/m3 · 800 m = 16000 kN/m2.
Następnie wykonujemy konwersję jednostek: 1000 kN/m2 = 1 MN/m2, więc:
16000 kN/m2 = 16 MN/m2.
W zestawie odpowiedzi pojawiają się wartości dodatnie i ujemne. W mechanice ośrodków ciągłych spotyka się dwie konwencje zapisu: w jednej ściskanie jest dodatnie, w innej ściskanie jest ujemne. Dlatego wartość bezwzględna wyniku wynosi 16 MN/m2, a znak może odzwierciedlać przyjętą konwencję.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- −4 MN/m2 oraz 4 MN/m2 odpowiadałyby znacznie mniejszej głębokości albo innemu γ; często są skutkiem błędnego mnożenia (np. 20·200) lub złego przeliczenia jednostek.
- 16 MN/m2 ma poprawną wartość liczbową, ale jeśli w tym zadaniu przyjęto konwencję "ściskanie ujemne", to zabraknie znaku "−".
Na egzaminie warto: (1) zawsze zapisać wzór, (2) policzyć najpierw w kN/m2, (3) dopiero na końcu przejść na MN/m2, (4) sprawdzić, czy odpowiedzi sugerują konwencję znaku.