KWALIFIKACJA GIW9 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 34.
Wartość ciśnienia pionowego pz w górotworze nienaruszonym na głębokości H = 950 m, o średnim ciężarze objętościowym y = 2,4 t/m3, wynosi
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ciśnienie (naprężenie) pionowe w górotworze nienaruszonym liczy się ze wzoru pz=γ·H. Dla γ=2,4 t/m3 i H=950 m otrzymujemy 2,4·950=2280 t/m2. W geomechanice górniczej ściskanie zapisuje się ze znakiem ujemnym, więc wynik to −2280 t/m2.

Pełne wyjaśnienie:

W górotworze nienaruszonym (bez wpływu robót górniczych) podstawowym składnikiem stanu naprężeń pierwotnych jest naprężenie pionowe, wynikające z ciężaru nadkładu. W zadaniu nazwano je "ciśnieniem pionowym" pz.

Do obliczeń stosuje się zależność liniową:

pz = γ · H, gdzie γ to średni ciężar objętościowy skał, a H to głębokość.

Krok 1: podstawienie danych
γ = 2,4 t/m3
H = 950 m

Krok 2: obliczenie wartości bezwzględnej
2,4 · 950 = 2280

Krok 3: jednostki
(t/m3) · (m) = t/m2, więc otrzymujemy 2280 t/m2.

Krok 4: znak wyniku
W mechanice skał i geomechanice górniczej często przyjmuje się konwencję, w której naprężenia ściskające są ujemne, a rozciągające dodatnie. Ciężar nadkładu wywołuje ściskanie, dlatego zapisuje się pz = −2280 t/m2.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "−2440 t/m2" sugeruje błąd rachunkowy (np. użycie innej głębokości albo pomyłkę w mnożeniu).
  • "−1840 t/m2" odpowiadałoby mniejszemu iloczynowi γ·H, czyli błędnemu podstawieniu lub obliczeniu.
  • "−1640 t/m2" to jeszcze większe zaniżenie, typowe dla pomyłek w działaniach lub nieuważnego przepisywania danych.

W praktyce górniczej poprawne oszacowanie pz jest punktem wyjścia do oceny obciążeń działających na wyrobiska, doboru obudowy oraz analizy stateczności w zależności od głębokości.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Ciśnienie (naprężenie) pionowe pz to składowa naprężeń pierwotnych wywołana ciężarem skał nad danym poziomem. W przybliżeniu rośnie liniowo z głębokością i stanowi punkt wyjścia do oceny obciążeń działających na wyrobiska i obudowę.
Stosuje się wzór pz = γ · H, gdzie γ to średni ciężar objętościowy skał, a H to głębokość. Trzeba dopilnować jednostek: (t/m3)·(m) daje t/m2. Następnie uwzględnia się konwencję znaków przyjętą w mechanice skał.
W mechanice skał często przyjmuje się konwencję, że naprężenia ściskające są ujemne, a rozciągające dodatnie. Ponieważ ciężar nadkładu powoduje ściskanie górotworu, wynik pz zapisuje się ze znakiem "−". To umowa zapisu, a nie "ujemne ciśnienie" w sensie fizycznym.
Najczęstsze pomyłki to: przeniesienie konwencji znaków z mechaniki gruntów (wynik dodatni) do mechaniki skał, pominięcie znaku "−" przy ściskaniu, błąd w mnożeniu (np. 2,4·950), oraz niekontrolowanie jednostek przy podstawianiu danych.
W idealizacji dla górotworu nienaruszonego i uśrednionego ciężaru objętościowego przyjmuje się wzrost liniowy: pz = γ·H. W praktyce lokalnie mogą wpływać zmiany litologii, pustki, zaburzenia tektoniczne i działalność górnicza, ale w zadaniach egzaminacyjnych zwykle stosuje się model liniowy.
γ (w zadaniu podany jako średni ciężar objętościowy) opisuje "ciężar" jednostki objętości skały, czyli jak duże obciążenie wytwarza ona na podłoże. Im większe γ, tym większe naprężenia od nadkładu na tej samej głębokości. Na egzaminie jest to zwykle wartość uśredniona dla profilu geologicznego.
To prosta kontrola wymiarów: γ ma jednostkę t/m3, a H ma m. Po pomnożeniu (t/m3)·(m) skraca się jeden metr w mianowniku, więc otrzymujesz t/m2. Dzięki temu łatwo wykryć błąd, gdy ktoś przez pomyłkę użyje innej jednostki głębokości.
pz wykorzystuje się m.in. do wstępnej oceny stanu naprężeń, projektowania przekrojów wyrobisk, doboru obudowy chodników i szybów oraz do analiz stateczności. Jest też punktem odniesienia w prognozowaniu zagrożeń geomechanicznych, gdy rosną obciążenia wraz z głębokością.
Tak. W mechanice gruntów i części zastosowań budownictwa spotyka się konwencję odwrotną, gdzie ściskanie jest dodatnie. Dlatego na egzaminie trzeba rozpoznać kontekst: w geomechanice górniczej (mechanice skał) typowo przyjmuje się ściskanie jako ujemne, co wpływa na znak wyniku.
Najpierw policz wartość bezwzględną: γ·H. Potem sprawdź jednostki (czy wyszło t/m2). Na końcu przypomnij sobie konwencję znaków dla mechaniki skał: ciężar nadkładu to ściskanie, więc zwykle zapisuje się wynik ze znakiem "−". To trzy kroki, które ograniczają pomyłki.
info

Statystycznie 42% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że ciśnienie (naprężenie) pionowe w górotworze nienaruszonym liczy się ze wzoru pz=γ·H.

Materiały:

  • Skrypty i notatki z geomechaniki górniczej: naprężenia pierwotne i wtórne
  • Zestawy zadań rachunkowych z mechaniki skał (obliczenia pz, ph, naprężeń głównych)
  • Tablice jednostek i przeliczeń stosowanych w górnictwie (t/m³, kN/m³, MPa)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego