Modelowanie w grafice 3D oznacza tworzenie i kształtowanie geometrii obiektu, czyli jego formy przestrzennej. Na tym etapie buduje się bryły z prymitywów (np. sześcian, kula) albo edytuje siatkę (mesh), zmieniając położenie wierzchołków, krawędzi i ścian. Stosuje się też typowe operacje, takie jak wyciąganie (extrude), zaokrąglanie krawędzi (bevel) czy dodawanie podziałów (subdivide). Efektem modelowania jest obiekt o określonym kształcie, który dopiero później można teksturować, oświetlać i renderować.
Odpowiedź "drukowaniem" jest niepoprawna, ponieważ drukowanie to etap produkcyjny polegający na przeniesieniu obrazu/treści na podłoże (lub w innym kontekście: wytwarzanie w druku 3D). Nie jest to nazwa etapu tworzenia obiektu w scenie 3D w programie do grafiki.
Odpowiedź "wektoryzacją" również nie pasuje: wektoryzacja dotyczy grafiki 2D i polega na zamianie obrazu rastrowego na krzywe/kształty wektorowe. Nie opisuje budowania przestrzennej geometrii modelu 3D.
Odpowiedź "fotografowaniem" jest błędna, bo fotografowanie to rejestracja obrazu aparatem. W 3D można co prawda ustawiać kamerę w scenie, ale samo tworzenie obiektu (jego kształtu) to nadal modelowanie, a nie wykonywanie fotografii.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na ilustracji widać edycję kształtu/siatki lub dodawanie bryły w programie 3D, najczęściej chodzi o modelowanie, a nie o czynności z obszaru 2D lub produkcji.
