Rozpoznawanie stylu mebli polega na analizie bryły, linii, proporcji, ornamentyki i funkcji. Określenie "współczesne" stosuje się do form, które są projektowane przede wszystkim pod kątem użytkowym: mają czytelne, proste kształty, ograniczoną dekorację oraz rozwiązania ułatwiające codzienne korzystanie (ergonomia, modułowość, minimalizm detalu).
Odpowiedź "współczesne" jest właściwa, gdy meble nie wykazują typowych cech stylów historycznych, a dominują cechy nowoczesnego wzornictwa: proste płaszczyzny, powtarzalność elementów, brak rzeźbionych ornamentów, spokojne proporcje i konstrukcja podporządkowana funkcji.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne w takim rozpoznaniu?
- "barokowe" – barok kojarzy się z bogatą dekoracją, wyraźnym ruchem linii, masywniejszą formą, często z ornamentami i efektownym detalem. Jeśli na meblu nie widać przepychu i zdobień, ta klasyfikacja jest mało uzasadniona.
- "gotyckie" – gotyk w sztuce użytkowej i architekturze częściej wiąże się z wertykalizmem, specyficznymi podziałami i historycznym charakterem formy. W typowych współczesnych meblach nie występują takie, jednoznacznie średniowieczne cechy.
- "klasycystyczne" – klasycyzm bazuje na symetrii, umiarze, porządku i nawiązaniach do form antycznych (np. kolumnowe motywy, wyważony detal). Jeśli mebel jest projektowany w duchu nowoczesnym i bez historycznych odniesień, nie klasyfikuje się go jako klasycystyczny.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi zadaj sobie pytanie, czy widzisz historyczny detal (ornament, profilowanie, charakterystyczną linię epoki). Gdy takich elementów brak, a forma jest neutralna i funkcjonalna, najczęściej będzie to styl współczesny.
