Opis wskazuje na mebel o bardzo bogatych zdobieniach i skomplikowanej, finezyjnej formie, a dodatkowo wykonany z jasnego drewna. Zestaw tych cech najtrafniej pasuje do stylu rokoko, który w meblarstwie łączy dekoracyjność z lekkością i wyszukaną linią. W praktyce rozpoznaje się go po dużej liczbie ornamentów, falistych krawędziach, płynnych przejściach kształtów i wrażeniu "ozdobności" dominującej nad prostą funkcją bryły.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- Styl gotycki jest historycznie wcześniejszy i w meblach bywa masywniejszy oraz bardziej "architektoniczny" w wyrazie. Choć dekoracja może występować, charakter form zwykle nie odpowiada lekkiej, salonowej finezji kojarzonej z rokoko.
- Styl art deco również jest dekoracyjny, ale jego estetyka opiera się przede wszystkim na geometryzacji, porządku rytmu, symetrii i wyraźnych, zdecydowanych podziałach. "Skomplikowane formy" w art deco są raczej geometryczne niż rokokowo faliste i ornamentalne.
- Styl biedermeier kładzie nacisk na prostotę, funkcjonalność i spokojniejszą formę. Jasne drewno może się pojawiać, ale bogate zdobienia i skomplikowane kształty są dla biedermeier nietypowe, bo ten styl unika przesadnego ornamentu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie dominują słowa typu "bogato zdobiony", "finezyjny", "wyszukany", a bryła ma sprawiać wrażenie lekkości — najpierw rozważ rokoko. Jeśli natomiast pojawia się geometria i symetria, częściej będzie to art deco, a jeśli prostota i umiar — biedermeier.
