Poprawna jest odpowiedź "krzyżową", ponieważ kość krzyżowa stanowi tylną, środkową część obręczy miednicznej i jednocześnie jest elementem kręgosłupa. Ma zwykle kształt trójkąta (szersza u góry, węższa u dołu) i łączy się bocznie z kośćmi miednicznymi (w praktyce: z kośćmi biodrowymi) w stawach krzyżowo-biodrowych. Na ilustracjach anatomicznych kość krzyżowa bywa łatwo rozpoznawalna jako "klin" pomiędzy prawą i lewą częścią miednicy.
Odpowiedź "ogonową" jest nieprawidłowa, bo kość ogonowa (często nazywana też guziczną) znajduje się poniżej kości krzyżowej i jest znacznie mniejsza. Jeśli strzałka wskazuje dużą, centralną strukturę w tylnej części miednicy, nie będzie to kość ogonowa.
Odpowiedź "łonową" także jest błędna: kość łonowa leży z przodu miednicy i współtworzy spojenie łonowe. W typowych rycinach kość łonowa nie jest centralnym elementem tylnej ściany miednicy, więc jej wybór wynika zwykle z pomylenia nazw kości miednicy.
Odpowiedź "miedniczną" jest myląca, ponieważ w anatomii człowieka nie wyróżnia się pojedynczej "kości miednicznej" jako jednej kości w tym sensie. Miednica to zespół kości i struktur, a w obrębie obręczy miednicznej wyróżnia się m.in. kość biodrową, kulszową i łonową (zrośnięte w kość miedniczną/kość coxae w ujęciu ogólnym), natomiast w pytaniu chodzi o konkretną kość wskazaną strzałką.
- Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy strzałka jest w części przedniej czy tylnej miednicy, a dopiero potem wybieraj nazwę kości.
- Wskazówka praktyczna: kość krzyżowa "zamyka" miednicę od tyłu i łączy miednicę z kręgosłupem — to najważniejsza cecha funkcjonalna ułatwiająca rozpoznanie.
