KWALIFIKACJA CHM5 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 2.
Na jakiej wysokości nad poziomem gruntu lokalizuje się punkty pomiaru natężenia hałasu na terenie niezabudowanym?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W pomiarach hałasu w terenie niezabudowanym punkt (mikrofon) lokalizuje się standardowo na wysokości około 1,5 m nad gruntem, aby wyniki były porównywalne i ograniczały wpływ odbić od podłoża. Pozostałe wysokości nie odpowiadają typowej geometrii pomiaru terenowego.

Pełne wyjaśnienie:

Wysokość lokalizacji punktu pomiarowego (w praktyce: wysokość umieszczenia mikrofonu) jest elementem geometrii pomiaru. W terenie niezabudowanym przyjmuje się typowo wysokość około 1,5 m nad poziomem gruntu. Taka wysokość jest zbliżona do wysokości "strefy słyszenia" człowieka w pozycji stojącej i pomaga uzyskać wyniki możliwe do porównywania między różnymi pomiarami.

Dlaczego to ważne? Zbyt niskie ustawienie mikrofonu zwiększa wpływ zjawisk przy podłożu (m.in. odbić od gruntu i lokalnych przeszkód), co może zaburzać odczyt. Zbyt wysokie ustawienie zmienia warunki propagacji i może prowadzić do wyników nieporównywalnych z typowymi procedurami terenowymi.

  • 1,5 m – odpowiada standardowej, najczęściej stosowanej wysokości punktu/mikrofonu w terenie otwartym dla pomiarów środowiskowych.
  • 0,5 m – jest bardzo nisko; łatwiej o wpływ nierówności terenu, roślinności i odbić od podłoża.
  • 2,5 m – wysokość spotykana w innych konfiguracjach lub zadaniach, ale nie jest typową wartością dla prostego punktu pomiaru w terenie niezabudowanym.
  • 3,5 m – wysokość nietypowa dla standardowego stanowiska terenowego; częściej kojarzy się z pomiarami na konstrukcjach lub przy specyficznych wymaganiach, a nie z podstawową metodyką.

Na egzaminie zwracaj uwagę na sformułowania typu "teren niezabudowany/otwarty", bo inne warunki (np. pomiar przy elewacji budynku) mogą mieć odmienną geometrię pomiaru.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Chodzi o wysokość umieszczenia mikrofonu (punktu rejestracji dźwięku) nad poziomem gruntu. To element geometrii pomiaru, który musi być opisany i utrzymany w stały sposób, aby wyniki z różnych pomiarów dało się porównywać.
Wysokość 1,5 m jest typowym ustawieniem terenowym: ogranicza wpływ zjawisk przy samym podłożu i jest zbliżona do wysokości, na jakiej człowiek odbiera dźwięk w pozycji stojącej. Dzięki temu wyniki są bardziej powtarzalne i porównywalne.
Zwykle nie w standardowym pomiarze terenowym, bo mikrofon znajduje się bardzo blisko gruntu. To zwiększa ryzyko wpływu odbić od podłoża, roślinności i przeszkód terenowych, a także podatność na przypadkowe zakłócenia (np. ruch powietrza przy gruncie).
Może się zdarzyć w pomiarach o specjalnych celach (np. specyficzne wymagania projektu, badania na określonej wysokości, pomiary na konstrukcjach) lub przy odmiennych konfiguracjach stanowiska. Wtedy wysokość musi być jasno uzasadniona i opisana w protokole.
To obszar bez zwartej zabudowy w bezpośrednim otoczeniu punktu pomiaru, zwykle o mniejszej liczbie powierzchni odbijających (ścian, elewacji). W praktyce oznacza to inne warunki propagacji dźwięku niż w mieście, dlatego metodyka musi jasno określać geometrię pomiaru.
Zmiana wysokości zmienia geometrię pomiaru i warunki propagacji (relacja do źródeł, przeszkód, ukształtowania terenu). Przy 3,5 m wyniki mogą być trudniejsze do porównania z typowymi pomiarami terenowymi, a samo ustawienie bywa mniej praktyczne i bardziej podatne na błędy montażu.
Najczęstsze błędy to: ustawienie mikrofonu zbyt nisko lub zbyt wysoko, brak kontroli wysokości w terenie (pomiar "na oko"), nieopisanie geometrii w dokumentacji oraz ustawienie punktu zbyt blisko przeszkód terenowych, co może zwiększać wpływ odbić.
Tak. Zmienia się udział fali bezpośredniej i odbitej, wpływ podłoża oraz lokalnych przeszkód. Dlatego procedury pomiarowe wymagają stałej, zdefiniowanej wysokości i jej udokumentowania. Bez tego trudno porównywać wyniki w czasie lub między lokalizacjami.
W protokole warto podać: wysokość mikrofonu nad gruntem, rodzaj podłoża, odległości od przeszkód, orientację mikrofonu, warunki meteorologiczne oraz czas pomiaru. Taki opis pozwala odtworzyć warunki i ocenić, czy wyniki są porównywalne z innymi pomiarami.
Ucz się "stałych elementów" procedury: geometrii pomiaru (wysokość, odległości), warunków wykonywania pomiarów oraz typowych błędów. Pomaga tworzenie fiszek z parametrami (np. wysokość 1,5 m dla terenu otwartego) i rozwiązywanie zadań testowych z metrologii środowiskowej.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 67% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "W pomiarach hałasu w terenie niezabudowanym punkt (mikrofon) lokalizuje się standardowo na wysokości około 1,5 m nad gruntem, aby wyniki były porównywalne i ograniczały wpływ odbić od podłoża."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z akustyki środowiskowej dla technika ochrony środowiska
  • Instrukcje/wytyczne laboratoriów pomiarowych dotyczące geometrii pomiaru (wysokość mikrofonu, odległości od przeszkód)
  • Podręczniki z metrologii środowiskowej (część: pomiary hałasu)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego