Połączenie śrubowe doczołowe (butt joint) to taki rodzaj węzła, w którym dwa elementy konstrukcyjne są łączone na styk czołowy, czyli ich końce (czoła) dochodzą do siebie. W praktyce śruby nie "ściskają zakładki", tylko spinają układ, w którym przeniesienie obciążeń odbywa się pomiędzy końcami elementów – często z udziałem blach doczołowych lub nakładek obejmujących strefę styku.
Dlatego poprawny wybór rysunku polega na znalezieniu takiego schematu, na którym widać jednocześnie:
- styk czołowy dwóch łączonych części (koniec do końca),
- śruby pracujące w węźle w sposób charakterystyczny dla połączenia doczołowego (a nie dla zakładki),
- brak typowej zakładki, czyli jednego elementu zachodzącego na drugi na długości połączenia.
Odpowiedź A odpowiada temu opisowi: przedstawia połączenie, w którym elementy są połączone na końcach (doczołowo), a śruby realizują zespolenie w strefie styku. Pozostałe warianty są niepoprawne, ponieważ prezentują inne geometrie połączeń śrubowych:
- B – typowy błąd to uznanie za doczołowe połączenia, w którym widoczna jest zakładka lub przesunięcie elementów; w takim układzie elementy nie stykają się czołami.
- C – często przedstawia połączenie z blachami bocznymi/żebrami, gdzie kluczowa jest praca blach węzłowych, a nie styk czołowy końców elementów.
- D – bywa schematem połączenia kątownikowego lub zakładkowego, w którym śruby łączą elementy na zakład, a nie "koniec z końcem".
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw szukaj na rysunku, czy końce profili/prętów dotykają się czołami. Dopiero potem analizuj rozmieszczenie śrub i ewentualnych blach. To ogranicza pomyłki wynikające z samej obecności śrub, bo śruby występują w wielu typach węzłów.
