Proces walcowania jest jedną z podstawowych metod przeróbki plastycznej metali. Jego cechą rozpoznawczą na schemacie jest to, że materiał (wsad, kęs, pasmo, taśma lub blacha) przechodzi przez szczelinę walcowniczą utworzoną przez dwa (czasem więcej) obracające się walce.
Na typowym rysunku walcowania widać więc:
- dwa walce ustawione naprzeciw siebie,
- ruch obrotowy walców (często zaznaczony strzałkami),
- ruch postępowy materiału – wejście z jednej strony i wyjście z drugiej,
- zmianę wymiarów: zwykle mniejsza grubość po wyjściu i większa długość.
Odpowiedź "Na rysunku C przedstawiono proces walcowania" jest poprawna, ponieważ rysunek odpowiada opisanym wyżej elementom: materiał jest prowadzony pomiędzy obracającymi się walcami i ulega odkształceniu plastycznemu.
Pozostałe rysunki w tego typu zadaniach najczęściej przedstawiają inne procesy przeróbki plastycznej, które można odróżnić po kluczowej różnicy w ruchu narzędzia i sposobie kształtowania:
- ciągnienie – materiał jest przeciągany przez ciągadło (otwór/kaliber), a nie zgniatany między walcami,
- wyciskanie – materiał jest wypychany przez matrycę tłokiem w zamkniętym pojemniku,
- kucie – odkształcenie następuje między bijakami/młotem/prasą, zwykle ruchem posuwisto-zwrotnym, bez charakterystycznych dwóch obracających się walców.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na schemacie dwóch obrotowych elementów roboczych i ciągłego przejścia materiału między nimi. Jeśli narzędzie nie obraca się albo materiał przechodzi przez otwór matrycy, to zwykle nie jest walcowanie.
