Pozycję obserwowaną z dwóch niejednoczesnych namiarów wyznacza się inaczej niż z namiarów wykonanych w tym samym czasie. Kluczową różnicą jest to, że między pierwszą i drugą obserwacją statek zmienia położenie, więc nie wolno po prostu przeciąć dwóch linii pozycyjnych narysowanych "w miejscu", jakby były jednoczesne.
Procedura (idea metody) jest następująca:
- z pierwszego namiaru rysuje się pierwszą linię pozycyjną (LOP) – prostą prostopadłą do kierunku namiaru przechodzącą przez obserwowany obiekt,
- ustala się przemieszczenie statku pomiędzy chwilami obu obserwacji (na podstawie kursu i drogi po wodzie lub po dnie – zależnie od przyjętej metody prowadzenia),
- pierwszą LOP przenosi się równolegle o wektor tego przemieszczenia do chwili drugiego namiaru (to jest element, który odróżnia namiary niejednoczesne),
- z drugiego namiaru rysuje się drugą LOP,
- punkt przecięcia: druga LOP ∩ przeniesiona pierwsza LOP stanowi pozycję obserwowaną (tzw. running fix).
Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje rysunek przedstawiający jednocześnie: dwie LOP z dwóch namiarów oraz wyraźne przeniesienie pierwszej LOP o odłożoną drogę statku między obserwacjami. Rysunki błędne zwykle pokazują albo przecięcie dwóch nieprzeniesionych namiarów (jak dla obserwacji jednoczesnych), albo samo odkładanie kursu i drogi bez poprawnego przeniesienia LOP, albo konstrukcję z innym typem obserwacji (np. namiar + odległość).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pada słowo "niejednoczesnych", szukaj na schemacie elementu "transportu"/przesunięcia (strzałka drogi, wektor przemieszczenia) i równoległego przesunięcia jednej z linii pozycyjnych.
