Czujnik termoelektryczny w technice pomiarowej to najczęściej termopara. Działa ona na zasadzie zjawiska termoelektrycznego (wytwarzania napięcia w obwodzie z dwóch różnych metali przy różnicy temperatur), dlatego w dokumentacji schematowej stosuje się dla niej odrębny symbol graficzny.
W zadaniu należy rozpoznać ten symbol spośród kilku rysunków. Poprawna odpowiedź wskazuje znak opisany jako "linia zagięta pod kątem" (D). Jest to typowy sposób graficznego wyróżnienia termopary na schemacie i pozwala odróżnić ją od innych czujników temperatury.
Pozostałe rysunki są błędne, ponieważ odpowiadają innym typom elementów pomiarowych albo innym konwencjom graficznym:
- symbole podobne do rezystora lub elementu o zmiennej rezystancji częściej kojarzą się z czujnikiem rezystancyjnym (RTD) albo termistorem – to inne zasady działania niż termoelektryczna,
- symbole "ogólnego czujnika/przetwornika" bez cech charakterystycznych nie pozwalają jednoznacznie wskazać termopary,
- symbole z oznaczeniami typowymi dla styków lub elementów łączeniowych nie reprezentują czujnika temperatury.
Na egzaminie warto pamiętać praktyczną wskazówkę: termopara = czujnik termoelektryczny, a w schematach często ma znak graficzny wyraźnie odmienny od symboli elementów rezystancyjnych. Jeśli zadanie bazuje na rysunkach, trzeba szukać symbolu, który "sugeruje" złącze dwóch różnych przewodników, a nie klasyczną rezystancję pomiarową.
