Szczypce do pierścieni osadczych dobiera się do miejsca pracy pierścienia: inny typ stosuje się do pierścieni zakładanych na wałek (zewnętrznych), a inny do pierścieni osadzanych w otworze (wewnętrznych). Kluczowe jest zrozumienie, co musi stać się z pierścieniem podczas montażu.
Pierścień osadczy zewnętrzny pracuje na wałku, więc aby go założyć lub zdjąć, trzeba go rozszerzyć. Dlatego poprawne szczypce to takie, których końcówki robocze (trzpienie) po włożeniu w otwory pierścienia i ściśnięciu rękojeści rozchodzą się na zewnątrz. To powoduje zwiększenie średnicy pierścienia i umożliwia bezpieczne przejście przez średnicę wałka.
Pozostałe rysunki zwykle przedstawiają narzędzia o innej zasadzie działania lub innym przeznaczeniu, np. szczypce do pierścieni wewnętrznych, które przy ściskaniu rękojeści zbliżają końcówki i służą do ściskania pierścienia osadzanego w rowku otworu. Błędny wybór narzędzia w praktyce może skutkować wygięciem pierścienia, ześlizgnięciem się końcówek i uszkodzeniem elementów (rowka, wałka, łożyska) albo urazem dłoni.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze przetłumacz sobie w myślach "zewnętrzny = na wałek = trzeba rozszerzyć" oraz "wewnętrzny = w otwór = trzeba ścisnąć", a następnie sprawdź na rysunku kierunek pracy końcówek szczypiec.
