KWALIFIKACJA GIW3 - CZERWIEC 2016

Urabianie złoża koparką wyposażoną w głowicę frezującą (często w formie bębna frezującego) polega na skrawaniu calizny przez obracający się element roboczy uzbrojony w narzędzia skrawające (np. zęby/dłuta). Dlatego na właściwym rysunku kluczowe jest to, że w strefie kontaktu maszyny ze złożem widać właśnie frez, a nie osprzęt typowy dla urabiania łyżką.

Najważniejsze cechy rozpoznawcze urabiania frezującego na rysunku/fotografii:

• Obrotowy bęben/głowica o kształcie walca lub tarczy, pracujący bezpośrednio przy ociosie lub spągu.
• Narzędzia skrawające rozmieszczone na powierzchni głowicy (widoczne zęby lub gniazda narzędzi).
• Sposób urabiania: skrawanie warstwowe i "zdejmowanie" materiału, a nie nabieranie urobku do łyżki.

Dlaczego pozostałe typowe rysunki nie pasują do urabiania głowicą frezującą?

• Rysunek z łyżką przedsiębierną/podsiębierną pokazuje nabieranie i transport krótkodystansowy urobku w łyżce; nie ma bębna skrawającego.
• Rysunek z chwytakiem dotyczy wybierania materiału sypkiego lub prac w wykopie; chwytak zaciska się, nie frezuje ociosu.
• Rysunek z młotem hydraulicznym przedstawia kruszenie udarowe (uderzenia), a nie skrawanie ciągłe narzędziami na bębnie.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach "na którym rysunku" zawsze koncentruj wzrok na końcówce osprzętu i miejscu kontaktu ze złożem. Sylwetka bazowej maszyny bywa podobna, a o metodzie urabiania decyduje rodzaj narzędzia roboczego.