Tłoczenie (w szczególności tłoczenie blach) to grupa procesów przeróbki plastycznej realizowanych najczęściej na prasie, z użyciem narzędzi takich jak stempel i matryca (w praktyce także wykrojniki). W ramach tłoczenia wykonuje się m.in.:
- wykrawanie (np. wycinanie zarysu detalu, otworowanie),
- gięcie (kształtowanie kątów i kołnierzy),
- przetłaczanie (tworzenie przetłoczeń, wzmocnień, żeberek),
- tłoczenie wgłębne (kształtowanie "misek", kubków, osłon).
W zadaniu rozpoznajesz wyroby wykonane metodą tłoczenia po cechach produktu, a nie po samej nazwie procesu. Do najbardziej charakterystycznych oznak należą: powtarzalny kształt typowy dla produkcji seryjnej, wykonanie z blachy, a także otwory i wycięcia powstałe w jednym cyklu (wykrawanie), często o równych krawędziach i zgodne z pracą narzędzia.
Odpowiedź "blachy z otworami" jest zgodna z typowym efektem operacji wykrawania w tłoczeniu: otwory (i zarys) powstają przez rozdzielenie materiału narzędziem w prasie. Pozostałe rysunki (w zależności od przedstawienia) mogą odpowiadać innym technologiom, np. odlewaniu (kształty masywne i zaokrąglone bez śladów operacji na blasze), obróbce skrawaniem (ślady narzędzia, wiórowanie, gwinty), spawaniu (widoczne spoiny) czy kuciu (odkuwki o innym charakterze kształtu i śladach procesu).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz wyrób z cienkościennej blachy z wieloma powtarzalnymi otworami/wycięciami albo przetłoczeniami usztywniającymi, w pierwszej kolejności rozważ procesy tłoczenia. Gdy wyrób ma cechy "bryły" lub ma ślady skrawania/spawania, prawdopodobnie nie jest to typowe tłoczenie blach.
