Sieci typu FTTx różnią się przede wszystkim tym, gdzie kończy się włókno światłowodowe w stosunku do abonenta. W FTTH (Fiber to the home) światłowód jest doprowadzony aż do domu lub mieszkania użytkownika końcowego, czyli element infrastruktury optycznej występuje w lokalu abonenta (konceptualnie: zakończenie optyczne i urządzenie typu ONT/ONU).
Dlatego poprawny schemat FTTH powinien przedstawiać ciąg: węzeł operatora / punkt dystrybucyjny → odcinek dystrybucyjny → połączenie światłowodowe do pojedynczego gospodarstwa domowego. Kluczowym wyróżnikiem jest brak zamiany medium na miedziane lub koncentryczne przed wejściem do domu abonenta.
Pozostałe schematy (nie-FTTH) zwykle obrazują sytuacje, w których:
- światłowód kończy się w budynku, a dalej do mieszkania idzie inne medium (typowe skojarzenie z FTTB),
- światłowód kończy się w szafce ulicznej lub węźle sąsiedzkim, a ostatni odcinek realizowany jest inną technologią (typowe skojarzenie z FTTC),
- pokazano wspólny punkt zakończenia dla wielu lokali bez jednoznacznego doprowadzenia włókna do konkretnego domu.
Na egzaminie warto wykonać prosty test: znajdź na schemacie miejsce, w którym kończy się włókno. Jeśli kończy się ono dopiero u abonenta, to jest to FTTH. Jeśli kończy się wcześniej (szafka/budynek), to jest to inny wariant FTTx.