Na placu uzbrojonym (czyli przygotowanym do suszenia i sezonowania) cienką warstwę suszonej wikliny układa się na żerdziach. Żerdzie tworzą prosty ruszt, który unosi pręty nad ziemią. Dzięki temu powietrze może swobodnie krążyć wokół materiału, a surowiec nie chłonie wilgoci z podłoża. Taki sposób ogranicza ryzyko zaparzenia, pleśnienia i przebarwień oraz sprzyja równomiernemu dosuszaniu.
Przęsła nie są typowym elementem do rozkładania wikliny cienką warstwą w procesie suszenia; pojęcie to częściej łączy się z segmentami ogrodzeń lub fragmentami konstrukcji, a nie z rusztem suszarniczym dla prętów.
Palety stosuje się głównie w transporcie i magazynowaniu (np. wiązek), ale ich konstrukcja i mniejszy prześwit nie odpowiadają prostym żerdziom do rozłożenia cienkiej warstwy prętów tak, by zapewnić maksymalny przewiew.
Kozły są użyteczne jako podpory warsztatowe lub do podparcia elementów/wiązania w innych pracach, natomiast w tym pytaniu kluczowe jest rozłożenie cienką warstwą na podporach zapewniających przewietrzanie – i temu najlepiej odpowiadają żerdzie.
