KWALIFIKACJA ELM5 - PAŹDZIERNIK 2016

PYTANIE NR 28.
Na podstawie danych technicznych zawartych w tabeli określ rodzaj czujki opisanej przez te parametry.
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi technicznymi dotyczącymi czujki, która jest częścią pytania egzaminacyjnego dla
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Czujka magnetyczna służy do wykrywania otwarcia (oddalenia magnesu od kontaktronu) i zwykle jest opisywana parametrami typowymi dla styku: NO/NC, dopuszczalny prąd/napięcie, maksymalna szczelina zadziałania oraz sposób montażu na skrzydle i ościeżnicy. Takie cechy odróżniają ją od czujek akustycznych, wibracyjnych i ruchu.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu należy rozpoznać rodzaj czujki na podstawie parametrów technicznych w tabeli. Dla czujki magnetycznej (kontaktronowej) charakterystyczne jest to, że działa jak element stykowy: zmienia stan pod wpływem zbliżenia/oddalenia magnesu od kontaktronu. Z tego powodu w danych technicznych zwykle pojawiają się informacje typowe dla styków i montażu, a nie dla przetwarzania sygnałów akustycznych czy analizy ruchu.

  • Dlaczego "Magnetyczna" jest poprawna: parametry czujek magnetycznych opisują m.in. typ styku (NO/NC), dopuszczalne obciążenie elektryczne styków oraz odległość/szczelinę zadziałania między magnesem a elementem kontaktronowym. W praktyce są to czujki do drzwi i okien (detekcja otwarcia).
  • Dlaczego "Akustyczna" jest błędna: czujki akustyczne odnoszą się do detekcji dźwięku (np. stłuczenia szkła). W ich parametrach częściej spotyka się pasmo częstotliwości, czułość, zasięg w pomieszczeniu i warunki akustyczne, a nie parametry "styku" i szczeliny magnes–kontaktron.
  • Dlaczego "Wibracyjna" jest błędna: czujki wibracyjne reagują na drgania/uderzenia. Parametry dotyczą zwykle progów zadziałania, czułości, filtracji drgań, sposobu mocowania do chronionej powierzchni. Nie są opisywane jako prosty styk sterowany magnesem.
  • Dlaczego "Ruchu" jest błędna: czujki ruchu (np. PIR lub mikrofalowe) wykrywają zmianę w polu widzenia/odbiciu fal. W parametrach dominują: kąt widzenia, liczba stref, zasięg detekcji, wysokość montażu. To inny zestaw cech niż dla czujki magnetycznej.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w tabeli widzisz opis "styk", "kontaktron", "magnes", "odległość zadziałania/szczelina" albo dopuszczalne prądy i napięcia styków, to najczęściej chodzi o czujkę magnetyczną (otwarcia).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Czujka magnetyczna (kontaktronowa) wykrywa otwarcie drzwi lub okna. Składa się zwykle z kontaktronu i magnesu: gdy są blisko, styk ma jeden stan (NO/NC), a po oddaleniu zmienia stan i generuje sygnał dla centrali lub sterownika.
Najbardziej typowe są parametry "styk NO/NC", dopuszczalne napięcie/prąd styków, "odległość/szczelina zadziałania", informacja o magnesie oraz sposób montażu na skrzydle i ościeżnicy. To cechy "czujki otwarcia", a nie detekcji ruchu czy dźwięku.
Czujka ruchu wykrywa obecność/przemieszczanie (np. PIR analizuje zmiany promieniowania IR), a czujka magnetyczna wykrywa rozwarcie chronionego elementu (oddalenie magnesu od kontaktronu). Ich parametry katalogowe są inne: kąt i zasięg vs styk i szczelina.
Czujka akustyczna ma parametry związane z dźwiękiem (czułość, pasmo, zasięg w pomieszczeniu), a magnetyczna ma parametry stykowe (NO/NC, prąd/napięcie) oraz odległość zadziałania magnes–kontaktron. Jeśli tabela mówi o "styku", to zwykle nie jest czujka akustyczna.
Kontaktron to hermetyczny styk w szklanej rurce, który zmienia stan pod wpływem pola magnetycznego. Magnes zbliżony do kontaktronu powoduje zwarcie lub rozwarcie (zależnie od konstrukcji). Centrala/sterownik interpretuje tę zmianę jako otwarcie lub zamknięcie.
Typowa czujka magnetyczna jako element stykowy nie musi być zasilana, bo działa jak przełącznik w obwodzie dozorowym. Zasilania mogą wymagać wersje z dodatkowymi funkcjami (np. sygnalizacja, elektronika), ale sama zasada kontaktron + magnes jest pasywna.
Najczęstsze błędy to wybór "czujki ruchu" z przyzwyczajenia, ignorowanie informacji o styku NO/NC, oraz skupienie się na jednym parametrze bez analizy całości. Warto szukać słów-kluczy: styk, szczelina zadziałania, magnes, kontaktron.
Najczęściej na drzwiach i oknach: jedna część na skrzydle, druga na ościeżnicy/ramie. Ważne jest zachowanie dopuszczalnej odległości zadziałania oraz stabilne mocowanie, aby nie zmieniać szczeliny podczas pracy (np. odkształceń lub luzów).
Czujka wibracyjna reaguje na drgania/uderzenia (np. próby forsowania), więc stosuje się ją na powierzchniach, które mogą przenosić wibracje. Czujka magnetyczna nie mierzy drgań, tylko stan otwarcia. W tabelach wibracyjna ma czułość/progi, a magnetyczna styk i szczelinę.
Najpierw wyłap parametry rozstrzygające: czy jest "styk NO/NC" i "odległość zadziałania" (magnetyczna), czy "kąt widzenia/zasięg" (ruchu), czy parametry akustyczne (akustyczna), czy progi drgań (wibracyjna). Dopiero potem porównaj z odpowiedziami.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 46% zdających egzamin. trudne

Eksperci podkreślają: "Takie cechy odróżniają ją od czujek akustycznych, wibracyjnych i ruchu."

Materiały:

  • Dokumentacje techniczne (karty katalogowe) czujek magnetycznych, akustycznych, wibracyjnych i PIR
  • Materiały dydaktyczne z zakresu systemów sygnalizacji włamania i napadu (SSWiN) dla technika elektronika
  • Ćwiczenia warsztatowe: rozpoznawanie elementów detekcyjnych po parametrach i schematach podłączeń

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego