Warystor (VDR) jest elementem nieliniowym stosowanym do ograniczania przepięć. W praktyce serwisowej zamiennik musi zapewnić co najmniej takie samo bezpieczeństwo i kompatybilność montażową jak element uszkodzony.
Przy doborze zamiennika kluczowe są trzy parametry:
- Napięcie znamionowe AC/DC (dla pracy ciągłej) – nie może być niższe od oryginału, bo element mógłby przewodzić w normalnych warunkach lub ulec przyspieszonemu zużyciu.
- Energia tłumienia (J/2 ms) – określa, jaką energię impulsu warystor może bezpiecznie pochłonąć. Zastosowanie elementu o niższej energii niż wymagana zwiększa ryzyko zniszczenia przy przepięciu, a w skrajnym przypadku przegrzania.
- Raster (rozstaw wyprowadzeń) – dla montażu THT na PCB musi być zgodny, inaczej element nie będzie pasował mechanicznie lub wymusi nieprawidłowy montaż.
Odpowiedź "JVR14N431K" jest poprawna, ponieważ ma napięcie 275 V AC / 350 V DC zgodne z wymaganiem, energię 132 J/2 ms (czyli wyższą niż 55 J/2 ms, co daje zapas) oraz raster 7,5 mm identyczny z oryginałem.
Pozostałe propozycje odpadają z powodu niespełnienia co najmniej jednego kryterium: wariant z energią 40 J/2 ms jest zbyt słaby energetycznie, wariant z energią 33 J/2 ms ma dodatkowo niezgodny raster 5 mm, a wariant z energią 47 J/2 ms również nie osiąga wymaganych 55 J/2 ms. W zabezpieczeniach przeciwprzepięciowych "prawie" nie jest wystarczające, bo parametry graniczne dotyczą odporności na realne impulsy w sieci i w urządzeniu.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odrzuć elementy z energią poniżej wymaganej, potem sprawdź raster, a na końcu napięcie (musi być równe lub wyższe).
