Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA DRM8 - CZERWIEC 2016



PYTANIE NR 30.
Na podstawie danych w tabeli podaj wymiary elementu, który można skleić za pomocą ścisku pneumatycznego o podanych wielkościach technologicznych przy założeniu, że z każdej strony sklejanego elementu należy uwzględnić podkładkę o grubości 10 mm Wielkości technologiczne ścisku pneumatycznego:
— maksymalna wysokość sklejanego elementu — 750 mm,
— maksymalna szerokość sklejanego elementu — 2050 mm,
— maksymalna grubość sklejanego elementu — 100 mm.
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi wymiarów elementów, które można skleić za pomocą ścisku pneumatycznego.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby dobrać element do ścisku, trzeba uwzględnić podkładki po 10 mm z każdej strony, czyli odjąć łącznie 20 mm od dopuszczalnej wysokości i szerokości oraz 20 mm od dopuszczalnej grubości pakietu. Następnie w tabeli wybiera się wymiary, które nie przekraczają tak skorygowanych limitów.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach z doborem elementu do urządzenia (tu: ścisku pneumatycznego) kluczowe jest rozróżnienie: wymiary maksymalne urządzenia vs rzeczywiste wymiary pakietu umieszczanego w ścisku. Ponieważ podano warunek, że z każdej strony sklejanego elementu należy uwzględnić podkładkę o grubości 10 mm, oznacza to, że podkładki zajmują miejsce po obu stronach elementu w danym kierunku.

W praktyce daje to zasadę: dla każdego ograniczanego wymiaru roboczego należy odjąć 2 × 10 mm = 20 mm od wartości maksymalnej ścisku. Dopiero po tej korekcie porównuje się wymiary elementów z tabeli i wybiera taki, który spełnia jednocześnie warunek wysokości, szerokości i grubości (nie można analizować tylko jednego parametru).

  • Dlaczego poprawna jest odpowiedź "725 mm wysokości, 2025 mm szerokości, 75 mm grubości"?
    Bo odpowiada elementowi z tabeli, którego wymiary mieszczą się w zakresie pracy ścisku po uwzględnieniu miejsca na podkładki z obu stron, a jednocześnie nie przekracza żadnego z trzech limitów.
  • Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
    Typowo są to wymiary: (1) nieuwzględniające podkładek (zbyt duże), (2) uwzględniające podkładki tylko jednostronnie (odjęte 10 mm zamiast 20 mm), albo (3) spełniające dwa parametry, lecz przekraczające trzeci (np. grubość).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj korektę jako "-20 mm" przy warunku "z każdej strony", a potem sprawdzaj wszystkie trzy wymiary naraz. To ogranicza błędy wynikające z pośpiechu i zbyt szybkiego dopasowania do tabeli.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Jak rozumieć zapis "podkładka 10 mm z każdej strony" w takim zadaniu?
Oznacza to, że podkładki są po dwóch stronach elementu w danym kierunku. W praktyce na wymiar roboczy ścisku wpływa to jako +20 mm do zajętej przestrzeni (2 × 10 mm). Dlatego przy porównaniu z maksimum urządzenia zwykle odejmuje się 20 mm od dopuszczalnego wymiaru.
Dlaczego nie można wybrać elementu o wymiarach równych maksymalnym ścisku?
Bo maksima dotyczą przestrzeni na cały pakiet w ścisku. Jeśli dodasz podkładki (ochronne/dystansowe), to pakiet staje się większy niż sam element. Element "na styk" po dodaniu podkładek przekroczy zakres pracy ścisku i nie da się go prawidłowo skleić.
Jakie wymiary ścisku trzeba sprawdzić jednocześnie przy doborze elementu z tabeli?
Trzeba sprawdzić wysokość, szerokość i grubość (zgodnie z treścią zadania). Element może mieścić się w dwóch wymiarach, ale jeśli przekroczy trzeci, to nie będzie możliwy do sklejenia w tym ścisku. Zawsze porównuj komplet parametrów.
Co jest najczęstszym błędem w obliczeniach z podkładkami przy ścisku pneumatycznym?
Najczęściej odejmuje się tylko 10 mm zamiast 20 mm, bo pomija się fakt "z każdej strony". Drugi typowy błąd to odjęcie podkładek od jednego wymiaru, a zapomnienie o pozostałych. Pomaga zapis: "2 × 10 mm" przy każdym wymiarze.
Czy podkładki zawsze zmniejszają dopuszczalny wymiar elementu w ścisku?
W sensie doboru elementu do maksymalnych parametrów urządzenia: tak, bo podkładki zwiększają zajętą przestrzeń pakietu. W efekcie element musi być mniejszy niż maksymalny zakres ścisku. Wyjątkiem byłyby sytuacje, gdy podkładki nie leżą w osi ograniczanej przez ścisk, ale tu zadanie wyraźnie każe je uwzględnić "z każdej strony".
Jak szybko policzyć korektę wymiarów, gdy podkładka ma 10 mm i jest z dwóch stron?
Stosuj schemat: korekta = 2 × grubość podkładki. Dla 10 mm wychodzi 20 mm. Następnie: dopuszczalny wymiar elementu = maksimum ścisku − 20 mm. Dopiero z taką granicą porównujesz wymiary z tabeli i wybierasz pasujący wariant.
Dlaczego w zadaniu potrzebna jest tabela i nie da się odpowiedzieć tylko z treści?
Treść podaje jedynie maksymalne parametry ścisku. Tabela (zwykle w załączniku/na ilustracji) zawiera konkretne warianty wymiarów elementów, spośród których trzeba wybrać ten możliwy do sklejenia. Bez tabeli nie wiadomo, jakie opcje są dostępne do wyboru.
Jakie znaczenie ma grubość elementu przy klejeniu w ścisku pneumatycznym?
Grubość wpływa na to, czy pakiet zmieści się w zakresie roboczym ścisku i czy docisk będzie prawidłowo przeniesiony na klejone powierzchnie. Jeśli grubość (z podkładkami) jest za duża, ścisk nie domknie się lub docisk będzie niewystarczający. Dlatego grubość trzeba sprawdzać tak samo jak wysokość i szerokość.
Czy wymiary wysokość, szerokość i grubość zawsze oznaczają to samo w każdym ścisku?
Nie zawsze, bo producenci mogą różnie nazywać osie (np. "prześwit", "światło", "rozwarcie"). W zadaniach egzaminacyjnych należy jednak trzymać się definicji z treści: to te trzy parametry są ograniczeniami technologiczno-konstrukcyjnymi. Kluczowe jest, by konsekwentnie porównywać je z tabelą w tej samej interpretacji.
Jak przygotować się do podobnych zadań na egzaminie technika technologii drewna?
Ćwicz zadania z doboru do maszyn: odczyt parametrów urządzeń, uwzględnianie przekładek/podkładek i wybór właściwego wariantu z tabeli. Pomaga też nawyk zapisu pośredniego: najpierw wyznacz "maksimum po korekcie", a dopiero potem szukaj w tabeli. To zmniejsza ryzyko pomyłek.
info

Około 43% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że aby dobrać element do ścisku, trzeba uwzględnić podkładki po 10 mm z każdej strony, czyli odjąć łącznie 20 mm od dopuszczalnej wysokości i szerokości oraz 20 mm od dopuszczalnej grubości pakietu.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii klejenia drewna (docisk, czas prasowania, przygotowanie powierzchni)
  • Instrukcje/DTR producentów ścisków i pras do klejenia (zakresy robocze i ograniczenia gabarytowe)
  • Materiały dydaktyczne z rysunku technicznego i wymiarowania (interpretacja wysokości/szerokości/grubości elementu)
Zobacz też:

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego