Parametr Rz opisuje chropowatość powierzchni (wysokość nierówności profilu w ujęciu normowym). W zadaniu kluczowe jest sformułowanie: "w celu uzyskania minimalnej chropowatości Rz = 1,6". Oznacza to, że należy dobrać taki rodzaj obróbki, który w danych tabelarycznych odpowiada możliwości uzyskania bardzo gładkiej powierzchni na poziomie Rz 1,6 (lub mniejszym), a jednocześnie jest wskazany jako właściwy dla tego zakresu.
Odpowiedź "Szlifowanie wykończeniowe." jest poprawna, ponieważ obróbka wykończeniowa w szlifowaniu jest ukierunkowana na osiągnięcie wysokiej jakości warstwy wierzchniej: małych nierówności, stabilnej powtarzalności oraz spełnienia wymagań rysunkowych dotyczących chropowatości. W praktyce to właśnie końcowe przejścia (wykończeniowe) dobiera się wtedy, gdy wymagane są małe wartości parametrów chropowatości.
- "Szlifowanie dokładne." bywa kojarzone z wysoką jakością, ale w zestawieniach technologicznych często ma szerszy i zwykle mniej restrykcyjny zakres chropowatości niż typowe szlifowanie wykończeniowe. Błąd wynika z utożsamiania "dokładne" z "najgładsze".
- "Szlifowanie zgrubne." jest nastawione na wydajność i usuwanie większych naddatków, dlatego typowo daje większą chropowatość. Wybór tej opcji zwykle oznacza pominięcie wymagań jakościowych na rzecz szybkości obróbki.
- "Docieranie." to proces pozwalający uzyskać bardzo gładkie powierzchnie, ale w tym zadaniu należy oprzeć się na konkretnej tabeli. Jeśli tabela wskazuje, że dla Rz = 1,6 właściwą metodą wśród podanych jest szlifowanie wykończeniowe, to właśnie ta odpowiedź jest poprawna. Częsty błąd to wybór docierania "z automatu", bez sprawdzenia, co dokładnie wynika z danych źródłowych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "na podstawie danych w tabeli" najpierw odczytaj wymagany zakres wartości, potem sprawdź, która metoda w tabeli obejmuje ten poziom jakości. Dopiero na końcu porównuj nazwy procesów i ich typowe zastosowania.
