W tym typie zadania kluczowe jest poprawne zbudowanie podstawy do rabatu oraz uwzględnienie wszystkich pozycji, które zgodnie z treścią mają wejść do kosztu całkowitego.
1) Ustal elementy kosztu z tabeli
Na koszt usunięcia usterki składają się trzy niezależne składniki:
- koszt 2 czujników ABS (materiały/części) – liczysz dwie sztuki, więc stawkę jednostkową mnożysz przez 2,
- koszt robocizny – czas naprawy to 2 godziny, więc stawkę za 1 godzinę (roboczogodzinę) mnożysz przez 2,
- koszt kasowania kodów usterek po naprawie – jeśli w tabeli jest to osobna pozycja, dodajesz ją jako oddzielną usługę.
2) Zsumuj koszty przed rabatem
Najpierw obliczasz sumę: części + robocizna + czynność dodatkowa. To jest kwota wyjściowa, od której dopiero nalicza się rabat.
3) Zastosuj rabat 10%
Rabat oznacza obniżkę, więc od kwoty wyjściowej odejmujesz 10% (czyli mnożysz sumę przez 0,90). Ponieważ w treści jest zapis "za całą usługę (materiały i robocizna) klient otrzyma rabat", rabat powinien objąć pełną wartość usługi wskazaną w tabeli, a nie tylko wybrany fragment.
4) Dlaczego wynik 450,00 PLN jest poprawny
Po wykonaniu powyższych kroków z użyciem wartości z tabeli otrzymuje się kwotę po rabacie równą 450,00 PLN. Taki wynik oznacza, że:
- uwzględniono dwie sztuki czujników (a nie jedną),
- policzono 2 godziny pracy (a nie 1 godzinę),
- doliczono usługę kasowania kodów (jeśli jest w tabeli),
- rabat 10% został odjęty, a nie doliczony.
5) Dlaczego pozostałe kwoty są błędne (typowe przyczyny)
- Wynik zbyt niski zwykle wynika z pominięcia któregoś składnika (np. kasowania kodów) albo policzenia tylko jednego czujnika.
- Wynik równy sumie "przed rabatem" sugeruje brak zastosowania 10% upustu.
- Wynik wyraźnie wyższy często oznacza naliczenie 10% w złą stronę (jak narzut) albo błędne przyjęcie liczby godzin/sztuk.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi zrób krótką listę pozycji kosztu i odhacz je po policzeniu. To minimalizuje pomyłki typu "zapomniałem o jednej usłudze".