KWALIFIKACJA ROL10 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 34.
Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli oblicz zapotrzebowanie na kiszonkę z kukurydzy dla 1 krowy na okres żywienia zimowego (uwzględniając straty i rezerwę).
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi zapotrzebowania na kiszonkę z kukurydzy dla jednej krowy w okresie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapotrzebowanie na kiszonkę wylicza się z danych z tabeli jako iloczyn dawki dziennej i liczby dni żywienia zimowego, a następnie koryguje o straty (zwiększając ilość do zabezpieczenia) oraz dolicza rezerwę. Po zastosowaniu tych korekt wynik odpowiada 8 400 kg kiszonki.

Pełne wyjaśnienie:

Aby obliczyć zapotrzebowanie na kiszonkę z kukurydzy dla 1 krowy na okres żywienia zimowego, postępuje się według stałego schematu:

  1. Odczytaj z tabeli dawkę kiszonki na 1 krowę na dobę oraz długość okresu żywienia zimowego (liczbę dni).
  2. Policz ilość bazową: dawka dobowa (kg/dzień) × liczba dni = ilość kiszonki potrzebna bez poprawek.
  3. Uwzględnij straty (np. przy wybieraniu z pryzmy, psuciu, rozsypywaniu). Matematycznie oznacza to, że aby "realnie skarmić" ilość bazową, trzeba zabezpieczyć więcej paszy. W praktyce robi się to przez przeliczenie procentowe zgodne z założeniem w tabeli (najczęściej przez podzielenie przez część paszy, która pozostaje po stratach).
  4. Dolicz rezerwę, czyli dodatkowy zapas bezpieczeństwa na wahania pobrania, wydłużenie okresu lub nieprzewidziane ubytki. Rezerwa jest zwykle liczona procentowo od ilości po uwzględnieniu strat (o ile tabela nie wskazuje inaczej).

Po wykonaniu tych kroków i zastosowaniu wartości podanych w tabeli otrzymuje się wynik 8 400 kg kiszonki.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 6 000 kg – zwykle odpowiada obliczeniu bazowemu (dawka × dni) bez doliczenia strat i/lub rezerwy, czyli zaniża potrzebny zapas.
  • 7 800 kg – często wynika z uwzględnienia tylko jednej poprawki (np. samych strat albo samej rezerwy) albo z błędnego przeliczenia procentów.
  • 4 200 kg – typowy efekt pomylenia liczby dni/połowy okresu lub błędu w dawce dobowej (np. odczyt złej kolumny w tabeli).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj pośrednie etapy (bazowa ilość, korekta o straty, korekta o rezerwę) i sprawdź, czy wynik jest większy od wartości bazowej – po uwzględnieniu strat i rezerwy musi wzrosnąć.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw policz ilość bazową: dawka dobowa (kg/dzień) × liczba dni zimowego żywienia. Potem zwiększ wynik o straty (żeby zabezpieczyć ilość, która realnie zostanie zjedzona) i na końcu dolicz rezerwę jako zapas bezpieczeństwa.
Straty to część paszy, która nie zostanie wykorzystana żywieniowo (psucie, rozsypywanie, zanieczyszczenia, ubytki przy wybieraniu). W obliczeniach powodują, że ilość do zabezpieczenia musi być większa niż ilość planowana do skarmienia.
Rezerwa chroni przed ryzykiem niedoboru: wydłużeniem zimy, wzrostem pobrania, gorszą jakością partii kiszonki lub dodatkowymi ubytkami. Dzięki rezerwie plan zapasów jest bardziej odporny na błędy i zmienność w gospodarstwie.
Stosuj kolejność zgodną z założeniem w tabeli lub poleceniem. Najczęściej liczy się: ilość bazowa → korekta o straty → doliczenie rezerwy. Zmiana kolejności może dać inny wynik, dlatego na egzaminie trzymaj się tego, co wynika z danych.
Często tak bywa w zadaniach: najniższa wartość odpowiada bazie (dawka × dni). Jednak nie wolno zgadywać bez sprawdzenia. Zawsze policz etap bazowy i porównaj: po dodaniu strat i rezerwy wynik powinien być wyższy od wartości bazowej.
Zapisz je w postaci ułamków dziesiętnych i zastosuj konsekwentnie. Straty zwykle zwiększają ilość do zabezpieczenia (bo część "ucieka"), a rezerwa jest dodatkiem procentowym jako zapas. Pilnuj, czy procent dotyczy ilości bazowej czy ilości po korekcie.
Najczęstsze są: pomylenie 20% strat z 80% paszy pozostającej, dzielenie przez zły współczynnik oraz liczenie rezerwy od niewłaściwej podstawy. Błąd powstaje też, gdy zaokrągla się zbyt wcześnie zamiast na końcu.
Gdy w zadaniu występują straty i rezerwa. Dawka × dni daje ilość "do zjedzenia", a straty i rezerwa opisują dodatkową ilość, którą trzeba mieć w zapasie. Jeśli po korektach wynik nie rośnie, to znak, że rachunek wykonano niepoprawnie.
Porównaj wynik z ilością bazową i oceń skalę korekt: straty i rezerwa zwykle podnoszą zapotrzebowanie o kilkanaście–kilkadziesiąt procent, nie o kilka procent ani o połowę bez powodu. Zwróć też uwagę, czy używasz tych samych jednostek co w tabeli.
Ćwicz: odczyt danych (kolumny, nagłówki), obliczenia dawka × dni oraz rachunek procentowy. Pomaga robienie krótkiego schematu na brudno: baza → straty → rezerwa. Trenuj też kontrolę wyniku: czy po korektach jest większy niż baza.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 39% zdających egzamin. bardzo trudne

Eksperci podkreślają: "Po zastosowaniu tych korekt wynik odpowiada 8 400 kg kiszonki."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z żywienia bydła w technikum rolniczym (działy: pasze objętościowe, bilansowanie dawki, straty pasz)
  • Materiały szkolne/arkusze ćwiczeń z obliczeń procentowych i zadań tabelarycznych
  • Instrukcje gospodarstwowe dot. sporządzania i przechowywania kiszonek (praktyczne czynniki strat)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego