Witaminy z grupy B pełnią kluczowe role w przemianach metabolicznych (m.in. jako koenzymy), dlatego w praktyce żywienia zwierząt istotne jest wskazanie pasz, które są ich bogatym i skoncentrowanym źródłem. Do takich komponentów zalicza się szczególnie drożdże pastewne oraz kiełki pszenicy (często określane też jako zarodki/kiełki), które w tabelach składu pasz zwykle wyróżniają się wysoką zawartością witamin z grupy B.
Odpowiedź "Drożdże pastewne i kiełki z pszenicy." jest właściwa, ponieważ oba te komponenty są typowo wykorzystywane jako dodatki poprawiające wartość witaminową dawki, a ich profil żywieniowy jest bardziej "witaminowy" niż w przypadku pasz objętościowych czy typowych surowców energetycznych.
Pozostałe pary są mniej trafne z następujących powodów:
- "Śruta jęczmienna i otręby pszenne." to surowce zbożowe/produkty uboczne młynarstwa, które mogą dostarczać różnych składników, ale nie są zwykle wskazywane jako najbogatsze, najbardziej skoncentrowane źródło witamin z grupy B w porównaniu z drożdżami i kiełkami.
- "Ziemniaki parowane i buraki pastewne." to pasze soczyste/energetyczne, przydatne w dawce głównie ze względu na energię i smakowitość, a nie jako czołowe źródło witamin z grupy B.
- "Kiszonka z kukurydzy i siano z koniczyny czerwonej." to pasze objętościowe ważne dla struktury dawki i podaży włókna; ich zalety dotyczą głównie energii (kiszonka) i białka/objętościowości (siano), natomiast nie są typowymi liderami pod względem witamin z grupy B.
Na egzaminie warto pamiętać o zasadzie: gdy pytanie dotyczy najwyższej zawartości witamin z grupy B, często poprawną odpowiedź stanowią dodatki i komponenty "koncentratowe" (np. drożdże) oraz części ziarna bogatsze w mikroskładniki (np. kiełki/zarodki), a nie pasze objętościowe.
