W przedmiarze robót drogowych często spotyka się zapis grubości warstwy nawierzchni w układzie: pozycja bazowa + pozycje dodatkowe. Wynika to z konstrukcji katalogów KNR, gdzie jedna pozycja opisuje wykonanie warstwy o określonej "grubości bazowej", a kolejne pozycje służą do doliczania pogrubień.
W analizowanym fragmencie:
- Pozycja bazowa określa warstwę ścieralną o grubości 3 cm po zagęszczeniu.
- Druga pozycja dotyczy każdego dalszego 1 cm ponad bazę. Kluczowy jest parametr krotność, który mówi, ile razy należy zastosować to jednostkowe pogrubienie.
Skoro "każdy dalszy 1 cm" ma krotność = 2, oznacza to, że do grubości bazowej trzeba dodać dwa takie przyrosty:
grubość całkowita = 3 cm + (1 cm × 2) = 5 cm.
Odpowiedź "4,00 cm" jest typowa dla błędu, gdy dolicza się tylko jedno pogrubienie (traktując krotność jak 1) albo myli się zapis "każdy dalszy 1 cm". Odpowiedź "3,00 cm" odpowiada sytuacji, w której ktoś zatrzymuje się na pozycji bazowej i pomija pozycję dodatkową. Odpowiedź "2,00 cm" nie wynika z podanych zasad i zwykle jest efektem przypadkowego wyboru lub błędnego odjęcia zamiast dodania.
Dla operatora maszyn drogowych poprawne ustalenie grubości po zagęszczeniu ma znaczenie praktyczne: wpływa na ustawienia rozściełacza, organizację zagęszczania oraz kontrolę jakości (czy warstwa po walcowaniu osiąga wymaganą miąższość).
