W zadaniu kluczowa jest analiza porównawcza parametrów jakości wody w kolejnych przekrojach rzeki (od źródła do ujścia). Poprawny wniosek powinien wynikać z trendów widocznych w tabeli: czy w miarę biegu rzeki wskaźniki świadczące o pogorszeniu jakości rosną, a wskaźniki "dobrej jakości" spadają.
Odpowiedź "rzeka ulega w kolejnych przekrojach coraz większemu zanieczyszczeniu." jest poprawna, gdy zestaw danych pokazuje postępujące pogarszanie parametrów (np. narastanie cech zanieczyszczenia lub spadek cech świadczących o dobrej jakości). W praktyce oznacza to, że w dolnym biegu dopływają kolejne ładunki zanieczyszczeń (spływ zlewni, dopływy, zrzuty), a rzeka nie kompensuje tego w wystarczającym stopniu procesami naturalnymi.
Stwierdzenie "w końcowym punkcie 4 woda w rzece jest najczystsza." byłoby prawdziwe tylko wtedy, gdy tabela wskazywałaby jednoznaczną poprawę jakości w dół rzeki. Jeśli dane pokazują pogorszenie, to taka interpretacja jest sprzeczna z odczytem wartości.
Stwierdzenie "w punkcie 3 woda w rzece jest najbardziej zanieczyszczona." wymagałoby, aby punkt 3 był maksimum zanieczyszczenia (najgorsze wartości), a następnie w punkcie 4 nastąpiła poprawa. Jeżeli tabela pokazuje dalsze pogorszenie w punkcie 4, to punkt 3 nie może być "najbardziej zanieczyszczony".
Stwierdzenie "w rzece nastąpił proces samooczyszczenia wód." oznaczałoby widoczną poprawę jakości na dalszym odcinku (np. po przejściowym pogorszeniu). Samooczyszczanie jest zjawiskiem możliwym, ale w tym zadaniu musi wynikać z danych; jeśli w tabeli dominuje trend pogarszania, to nie ma podstaw do takiego wniosku.
Wskazówka egzaminacyjna: nie opieraj wniosku na jednym parametrze. Najpierw sprawdź kierunek zmian w całym zestawie danych (1→4), a potem wybierz odpowiedź, która opisuje ten kierunek wprost.
