KWALIFIKACJA BUD12 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 2.
Na podstawie danych zawartych w tabeli oblicz, ile worków zaprawy murarskiej będzie potrzebnych do wymurowania ściany o długości 4,0 m, wysokości 2,5 m i grubości 1 cegły.
Ilustracja przedstawia tabelę zatytułowaną "Zużycie zaprawy z 25-kilogramowego worka".
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wyznaczyć liczbę worków, oblicza się wielkość ściany (np. pole 4,0×2,5 m lub objętość po uwzględnieniu grubości "na 1 cegłę"), a następnie korzysta z danych z tabeli o zużyciu/wydajności zaprawy. Otrzymaną ilość zaprawy dzieli się przez ilość z jednego worka i zawsze zaokrągla w górę do pełnych sztuk.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie polega na obliczeniu zapotrzebowania na zaprawę murarską dla ściany o długości 4,0 m, wysokości 2,5 m i grubości "na 1 cegłę", z wykorzystaniem danych podanych w tabeli (załączonej do zadania).

Najpierw wyznacza się wielkość przegrody:

  • Pole ściany: 4,0 m × 2,5 m = 10,0 m2.
  • Jeżeli tabela podaje zużycie w przeliczeniu na objętość, trzeba dodatkowo uwzględnić grubość muru na 1 cegłę i obliczyć objętość (m3).

Następnie należy odczytać z tabeli właściwy współczynnik zużycia zaprawy dla ściany o grubości "1 cegły" (w jednostkach wskazanych w tabeli, np. na m2 muru danej grubości albo na m3 muru). To kluczowy etap, bo różne tabele spotykane w praktyce mają różne jednostki.

Kolejny krok to przeliczenie na worki:

  • Jeżeli tabela daje zużycie zaprawy (np. kg/m2 lub kg/m3), oblicza się masę całkowitą i dzieli przez masę jednego worka.
  • Jeżeli tabela podaje wydajność z worka (np. m2 lub m3 z 1 worka), dzieli się pole/objętość przez wydajność worka.

Wynik zawsze należy zaokrąglić w górę do pełnych sztuk, ponieważ nie da się zamówić "ułamka worka", a na budowie występują straty (m.in. na narzędziach, w transporcie, w spoinach o zmiennej grubości).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Zwykle wynikają z typowych pomyłek: zaniżenia przez brak zaokrąglenia w górę, pomylenia jednostek w tabeli (m2 vs m3), nieuwzględnienia grubości "na 1 cegłę" albo odczytania współczynnika z innego wiersza (np. dla ściany cieńszej/grubszej).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw policz pole ściany (długość × wysokość) albo objętość (pole × grubość) – zależnie od jednostek w tabeli. Potem pomnóż przez zużycie z tabeli lub podziel przez wydajność z 1 worka. Wynik zawsze zaokrąglij w górę do pełnych worków.
To sposób określania grubości muru wynikający z układu cegieł w wiązaniu. W praktyce oznacza większą grubość niż "na 1/2 cegły", a przez to inne zużycie zaprawy. W obliczeniach trzeba dobrać z tabeli wiersz dla "1 cegły".
Zaprawę kupuje się w pełnych workach, a na budowie występują straty (np. na narzędziach, przy przenoszeniu, przy docinaniu). Zaokrąglenie w dół grozi przerwaniem robót i domawianiem materiału. Dlatego przy obliczeniach materiałowych przyjmuje się zaokrąglenie w górę.
To zależy od tego, w jakich jednostkach jest tabela. Jeśli tabela podaje zużycie na m2 ściany dla danej grubości (np. "1 cegła"), wystarczy pole. Jeśli podaje zużycie na m3, musisz policzyć objętość, czyli pole pomnożyć przez grubość muru.
Najczęściej myli się jednostki (m2 z m3), wybiera zły wiersz tabeli (inna grubość muru), zapomina o zaokrągleniu w górę albo liczy tylko z długości, pomijając wysokość. Błędy robi też nieuwaga przy mnożeniu i przenoszeniu przecinków.
Warto zrobić kontrolę "z grubsza": ściana ma 10 m2, więc wynik rzędu kilkunastu worków może być podejrzany, jeśli tabela dotyczy zaprawy na ścianę o dużej grubości. Druga kontrola to porównanie z doświadczeniem: grubszy mur wymaga wyraźnie więcej zaprawy niż cienka ścianka działowa.
Najpierw policz łączną masę zaprawy z tabeli (kg). Następnie podziel ją przez masę jednego worka (np. 25 kg lub inną, jeśli tak wynika z danych w zadaniu). Otrzymaną liczbę worków zaokrąglij w górę. Bez masy worka nie da się przejść z kg na sztuki.
Najczęściej grubość spoiny jest już "ukryta" w tabeli zużycia dla danego rodzaju muru, więc nie dodaje się jej osobno. Uwzględnia się ją tylko wtedy, gdy zadanie wyraźnie wymaga obliczeń z geometrii cegieł i spoin. Na egzaminie zwykle korzysta się z gotowych tabel materiałowych.
Zużycie zależy m.in. od rodzaju cegły, dokładności wymiarów, grubości i pełności spoin, technologii murowania oraz rodzaju zaprawy. Producenci podają wartości orientacyjne dla konkretnych produktów, a tabele szkolne bywają uśrednione. Na egzaminie obowiązuje tabela dołączona do zadania.
Pracuj schematem: 1) oblicz pole/objętość, 2) zaznacz w tabeli właściwy wiersz (tu: "1 cegła"), 3) podstaw jednostki, 4) przelicz na worki, 5) zaokrąglij w górę. Na końcu sprawdź, czy użyte jednostki pasują do tego, co pytają (sztuki worków).
info

Około 42% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Eksperci podkreślają: "Aby wyznaczyć liczbę worków, oblicza się wielkość ściany (np. pole 4,0×2,5 m lub objętość po uwzględnieniu grubości "na 1 cegłę"), a następnie korzysta z danych z tabeli o zużyciu/wydajności zaprawy."

Źródła:

  • PN-EN 998-2:2016-12 "Wymagania dotyczące zapraw do murów — Część 2: Zaprawa murarska" (norma; wymagania i właściwości zapraw murarskich)
  • PN-EN 1996-1-1:2006 "Eurokod 6: Projektowanie konstrukcji murowych — Część 1-1: Reguły ogólne dla zbrojonych i niezbrojonych konstrukcji murowych" (kontekst technologii i rozwiązań murowych)

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do robót murarskich (obliczenia materiałowe i technologiczne)
  • Karty techniczne zapraw murarskich (zużycie, wydajność, zalecenia producenta)
  • Materiały szkoleniowe o murowaniu na różne grubości ścian (1/2, 1, 1 1/2 cegły)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego