W kosztorysowaniu robót budowlanych koszt robocizny wyznacza się na podstawie norm nakładów (najczęściej z KNR) oraz przyjętej stawki za 1 roboczogodzinę (r-g). W tym zadaniu przedmiotem obliczeń jest wykonanie 50 m² stropu z pustaków DZ-3 na belkach prefabrykowanych, a stawka robocizny wynosi 20 zł za 1 r-g.
Procedura obliczeniowa ma zawsze ten sam schemat:
- Krok 1: Odczyt normy robocizny z KNR – z właściwej tablicy i pozycji dla danej technologii uzyskuje się nakład robocizny w jednostce r-g/1 m². To jest czas pracy potrzebny na wykonanie 1 m² robót.
- Krok 2: Przeliczenie na ilość robót – nakład jednostkowy mnoży się przez ilość robót: r-g/m² × 50 m² = łączny nakład r-g.
- Krok 3: Obliczenie kosztu – łączny nakład robocizny mnoży się przez stawkę: łączny nakład r-g × 20 zł/r-g.
Poprawna odpowiedź 1947,90 zł oznacza, że łączny nakład robocizny wynikający z tablic KNR dla 50 m² po przemnożeniu przez stawkę daje właśnie taką kwotę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne (typowe mechanizmy):
- 2325,80 zł zwykle wynika z użycia innej normy z KNR (np. z innej pozycji/technologii) albo z doliczenia elementów, które nie są "czystą robocizną" dla wskazanego zakresu.
- 194,79 zł jest typowym skutkiem błędnego przesunięcia przecinka lub policzenia robocizny dla 5 m² zamiast 50 m².
- 287,77 zł może wynikać z pomylenia jednostek (np. użycia nakładu na inną jednostkę obmiaru) albo z pominięcia części robót ujętych w pozycji KNR.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj pośrednio łączny nakład r-g (w r-g) przed przemnożeniem przez stawkę. Kontrola rzędu wielkości pomaga wychwycić błędy typu "10× za mało" lub "10× za dużo".
