KWALIFIKACJA BUD14 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 23.
Na podstawie danych zawartych w tablicy z KNR, określ skład zespołu wykonującego tynk zwykły kat. II na biegach klatki schodowej, w czasie jednego 8-godzinnego dnia pracy. Łączna powierzchnia biegów klatek schodowych, przeznaczona do otynkowania wynosi 50 m2.
Ilustracja przedstawia tabelę 0811 z KNR 2-02 zatytułowaną 'Tynki zwykłe biegów klatek schodowych'.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nakłady robocizny z KNR są podane na 100 m2.
Dla 50 m2 przyjmujemy 0,5 jednostki: tynkarze gr. II: 56,49·0,5=28,25 r-g; cieśle: 3,61·0,5=1,81 r-g; robotnicy: 10,65·0,5=5,33 r-g. Dzieląc przez 8 h: 3,53→4; 0,23→1; 0,67→1.

Pełne wyjaśnienie:

W KNR nakłady robocizny są normowane jako roboczogodziny (r-g) na jednostkę przedmiarową, najczęściej 100 m2. Aby wyznaczyć skład zespołu na 1 dzień (8 godzin), trzeba wykonać dwa kroki: (1) przeliczyć r-g na faktyczny metraż, (2) podzielić przez 8 h i zaokrąglić liczbę osób.

1) Przeliczenie na 50 m2
50 m2 to 0,5 jednostki katalogowej (50/100). Dla tynku zwykłego kat. II na biegach klatek schodowych nakłady wynoszą:

  • Tynkarze gr. II: 56,49 r-g/100 m2 → 56,49·0,5 = 28,25 r-g
  • Cieśle gr. II: 3,61 r-g/100 m2 → 3,61·0,5 = 1,81 r-g
  • Robotnicy gr. I: 10,65 r-g/100 m2 → 10,65·0,5 = 5,33 r-g

2) Obsada na 8 godzin
Dzielimy nakłady przez 8 h (czas pracy jednej osoby w ciągu dnia):

  • Tynkarze: 28,25/8 = 3,53 → 4 osoby
  • Cieśle: 1,81/8 = 0,23 → 1 osoba
  • Robotnicy: 5,33/8 = 0,67 → 1 osoba
Zaokrąglenie w górę jest praktyczne i zgodne z celem zadania: wykonać zakres w jednym 8-godzinnym dniu (nie da się zaplanować ułamka pracownika).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Warianty z grupą III dla tynkarzy nie odpowiadają wskazanej kategorii/pozycji normatywnej dla kat. II w tej tablicy.
  • Warianty z 8–9 tynkarzami zawyżają obsadę w stosunku do wyliczonych r-g i oznaczałyby nadmiar zasobów na jeden dzień.
  • Warianty z 2 robotnikami nie wynikają z przeliczenia 5,33 r-g/8 h, które daje 0,67 dnia pracy jednej osoby, czyli 1 robotnika dla dotrzymania terminu.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy liczysz na 100 m2 (jednostka KNR), a potem dzielisz przez 8 godzin i zaokrąglasz w górę do pełnych osób.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
KNR (Katalog Nakładów Rzeczowych) to zestaw norm określających nakłady robocizny, materiałów i sprzętu na jednostkę robót (np. 100 m2). W kosztorysie pozwala oszacować ilość r-g i na tej podstawie planować koszty oraz zasoby potrzebne do wykonania robót.
Wartość r-g/100 m2 oznacza liczbę roboczogodzin potrzebnych na wykonanie 100 m2 danego zakresu. Aby policzyć nakłady dla innej powierzchni, przeliczasz proporcjonalnie (np. 50 m2 to 0,5 jednostki) i dopiero potem dzielisz przez czas pracy.
Najpierw wyznacz r-g dla swojego metrażu (np. mnożąc nakład z KNR przez 0,5 dla 50/100 m2). Następnie podziel przez 8 h, bo tyle godzin przepracuje 1 osoba w ciągu dnia. Wynik to "osobodni" w ujęciu 1 dnia, który zaokrąglasz do pełnych osób.
Zaokrąglenie w górę wynika z warunku wykonania robót w konkretnym czasie (tu: jeden 8-godzinny dzień). Nie da się przydzielić 0,23 czy 0,67 pracownika, a zaokrąglenie w dół powoduje niedobór robocizny i ryzyko niewykonania zakresu w terminie.
Grupy (np. II, III) to klasyfikacja kwalifikacji i rodzaju pracy w nakładach robocizny. W tablicach KNR dla konkretnej technologii i kategorii robót wskazane jest, której grupy dotyczy norma. Na egzaminie trzeba dobrać grupę zgodną z daną pozycją, a nie "na oko".
Kluczowe są: nakłady r-g dla każdego zawodu (np. tynkarze, cieśle, robotnicy), jednostka odniesienia (tu 100 m2) oraz kategoria robót (kat. II). Bez tych trzech elementów nie da się poprawnie przeliczyć roboczogodzin i obsady.
Nie zawsze występuje tylko jeden zawód. W wielu pozycjach KNR, oprócz pracowników głównych (np. tynkarzy), są też nakłady pomocnicze (np. cieśle, robotnicy). Pominięcie tych r-g zaniża obsadę i prowadzi do błędnego planu wykonania robót, mimo poprawnych obliczeń tynkarzy.
Najczęstsze są: (1) pozostawienie nakładów jak dla 100 m2 bez przeliczenia na 50 m2, (2) podzielenie przez 50 zamiast przez 100 przy wyznaczaniu ułamka jednostki, (3) pomyłka w mnożeniu przez 0,5, (4) zaokrąglanie w dół "żeby wyszło mniej ludzi".
Przydaje się przy planowaniu dziennych zadań brygad, rozdziale pracowników między fronty robót i kontroli postępu. Kierownik robót lub majster może porównać normatywne r-g z rzeczywistym wykonaniem, ocenić wydajność i skorygować obsadę, by dotrzymać harmonogramu.
Ćwicz schemat: r-g/100 m2 → r-g dla metrażu → podział przez 8 h → zaokrąglenie. Warto robić kilka przykładów z różnych tabel KNR i zawsze pilnować jednostki (100 m2). Pomaga też wypisywanie osobno r-g dla każdego zawodu, by niczego nie pominąć.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 26% zdających egzamin. bardzo trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Nakłady robocizny z KNR są podane na 100 m2.Dla 50 m2 przyjmujemy 0,5 jednostki: tynkarze gr. II: 56,49·0,5=28,25 r-g; cieśle: 3,61·0,5=1,81 r-g; robotnicy: 10,65·0,5=5,33 r-g."

Źródła:

  • KNR 2-02 "Konstrukcje budowlane", tabela 0811 "Tynki zwykłe biegów klatek schodowych" (nakłady r-g na 100 m²).

Materiały:

  • KNR 2-02 "Konstrukcje budowlane", tabela 0811 (Tynki zwykłe biegów klatek schodowych)
  • Podręczniki/metodyki kosztorysowania robót budowlanych (przeliczanie r-g i zasobów)
  • Zbiory zadań z przedmiarowania i kosztorysowania (ćwiczenia z KNR i obsadą brygad)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego