W zadaniu kluczowe jest rozróżnienie nakładu jednostkowego od zapotrzebowania całkowitego. Tablice KNR-W 2-02 podają zużycie materiałów jako nakłady na 1 m² okładziny. Oznacza to, że wartość z tabeli nie jest jeszcze wynikiem dla całej ściany, tylko dla jednego metra kwadratowego.
Dla okładziny z płytek ceramicznych szkliwionych 15×15 cm w odpowiedniej kolumnie tabeli należy odczytać pozycję "zaprawa klejowa" w jednostce kg. Wartość jednostkowa wynosi 2,84 kg/m².
Następnie wykonuje się przeliczenie na powierzchnię ściany:
- powierzchnia: 20 m2
- zużycie jednostkowe: 2,84 kg/m²
- zapotrzebowanie: 2,84 × 20 = 56,80 kg
Dlatego poprawna jest odpowiedź "56,80 kg".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "2,84 kg" to błąd polegający na zatrzymaniu się na nakładzie z tabeli i potraktowaniu go jako ilości dla całej ściany (pominięto mnożenie przez 20 m²).
- "28,40 kg" odpowiadałoby powierzchni 10 m² (2,84 × 10), czyli wykonano mnożenie, ale dla niewłaściwej powierzchni.
- "5,68 kg" odpowiadałoby powierzchni 2 m² (2,84 × 2), co wskazuje na błędne podstawienie pola lub pomyłkę w obliczeniach.
W praktyce wykonawczej często dolicza się jeszcze zapas na straty i docinki, ale w zadaniu egzaminacyjnym wynik wynika wprost z KNR: nakład jednostkowy razy powierzchnia.
