W doborze czujnika temperatury do regulatora w systemie mechatronicznym kluczowe są dwa kryteria: maksymalny zakres temperatury procesu oraz wymagana dokładność. Dla procesu osiągającego 900–950°C czujnik musi bezpiecznie pracować w tym obszarze i być obsługiwany przez wejście pomiarowe regulatora (zgodnie z tabelą/katalogiem).
Odpowiedź "Termopara typu K" jest właściwa, ponieważ termopary typu K są powszechnie przeznaczone do pomiarów wysokich temperatur, typowo do okolic 1000°C (zależnie od wykonania i warunków pracy). To powoduje, że zakres 900–950°C mieści się w ich praktycznym obszarze zastosowań. W kontekście pytania istotne jest również to, że wymagana dokładność (±6°C) jest zgodna z typowymi możliwościami pomiaru dla termopar w aplikacjach przemysłowych, o ile spełnione są warunki montażu i kompensacji złącza odniesienia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepszym wyborem przy tych wymaganiach:
- "Termopara typu J" jest często stosowana w niższych temperaturach niż typ K. W wielu aplikacjach jej dopuszczalny zakres kończy się wcześniej, więc przy 900–950°C może być poza zakresem zaleceń katalogowych.
- "Czujnik Pt100" (rezystancyjny czujnik platynowy) ma bardzo dobrą dokładność i stabilność, ale typowe wykonania przemysłowe mają ograniczony maksymalny zakres temperatury w porównaniu z termoparami. Dla okolic 950°C zwykle nie jest to podstawowy wybór.
- "Termopara typu S" jest przeznaczona do bardzo wysokich temperatur i zastosowań specjalnych (np. w procesach wysokotemperaturowych), bywa droższa i nie zawsze jest potrzebna przy zakresie do ok. 950°C. Jeśli katalog regulatora przewiduje dobór ekonomiczniejszy (np. typ K) dla tego zakresu, to typ S nie jest rozwiązaniem właściwym w tym pytaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze czytaj pytanie łącznie z materiałem źródłowym ("fragment katalogu regulatora"). W takich zadaniach punktowane jest dopasowanie do tabeli producenta (zakres/kompatybilność wejścia), a nie wyłącznie ogólna wiedza o czujnikach.
