Aby obliczyć koszt całkowity pracy montera przy próbie szczelności dla odcinka 100 m, należy postępować dokładnie tak, jak wynika to z fragmentu kosztorysu: najpierw wyznaczyć koszt robocizny bezpośredniej, a następnie doliczyć narzuty przewidziane w kosztorysie.
Typowy tok rozumowania jest następujący:
- Krok 1: Odczyt danych z kosztorysu. Z tabeli/pozycji odczytuje się nakład robocizny (np. w R-g na jednostkę obmiaru) oraz stawkę robocizny albo koszt jednostkowy robocizny. Ponieważ pytanie dotyczy 100 m, ważne jest, by jednostka w kosztorysie odpowiadała 100 m (lub by prawidłowo przeliczyć ją na 100 m).
- Krok 2: Obliczenie kosztu robocizny. Jeżeli podany jest nakład R-g, mnoży się go przez stawkę, uzyskując koszt robocizny dla 100 m. Jeśli kosztorys podaje koszt robocizny wprost, ten krok sprowadza się do poprawnego odczytu wartości.
- Krok 3: Narzuty. Następnie dolicza się narzuty wskazane w kosztorysie (np. koszty pośrednie, zysk lub inne narzuty), zgodnie z tym, od jakiej podstawy mają być liczone (najczęściej od robocizny albo od kosztów bezpośrednich pozycji). Kluczowe jest, by nie naliczyć narzutów "podwójnie" i nie pominąć żadnego składnika.
- Krok 4: Podsumowanie i zaokrąglenie. Wynik końcowy zapisuje się w zł, zgodnie z zasadami zaokrąglania przyjętymi w kosztorysie (zwykle do 1 grosza).
Odpowiedź "769,40 zł" odpowiada sytuacji, w której uwzględniono zarówno koszt robocizny wynikający z danych pozycji, jak i pełny zestaw narzutów przewidzianych w tym fragmencie kosztorysu.
Pozostałe wartości są typowe dla błędnych podejść: "415,50 zł" i "431,10 zł" często odpowiadają kwotom bez narzutów albo po przeliczeniu z niewłaściwej jednostki, a "785,00 zł" może wynikać z doliczenia narzutów od błędnej podstawy lub z nieprawidłowego zaokrąglania.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi sprawdź w nagłówkach, czy dana kolumna oznacza koszt "bez narzutów" czy "razem z narzutami", oraz czy jednostka obmiaru na pewno odpowiada 100 m.
