Kosztorys przygotowywany do oferty na wykonanie robót budowlanych ma przede wszystkim pokazać, ile będzie kosztowało fizyczne wykonanie prac. Dlatego typowo obejmuje koszty bezpośrednie, czyli takie, które wynikają wprost z realizacji robót.
Pozycje typu:
- "Koszt materiałów potrzebnych do realizacji projektu." – to klasyczny składnik wyceny (np. rury, kształtki, beton, stal, podsypki, zasypki itp.).
- "Koszt wynajmu sprzętu potrzebnego do realizacji projektu." – sprzęt (koparka, zagęszczarki, szalunki, pompy) generuje koszty i powinien być uwzględniony, jeśli jest potrzebny do wykonania robót.
- "Koszt pracy ekipy budowlanej." – robocizna jest jednym z podstawowych elementów kalkulacji; bez niej nie da się wykonać prac.
Natomiast "Koszt zakupu nieruchomości na której ma być realizowany projekt." nie jest kosztem wykonania robót jako takich. To koszt związany z przygotowaniem inwestycji i pozyskaniem terenu (często po stronie inwestora), a nie z technologicznym procesem budowy sieci.
Dlaczego to rozróżnienie jest ważne na egzaminie i w praktyce?
- Pozwala poprawnie oddzielić koszty robót od kosztów całego przedsięwzięcia.
- Zmniejsza ryzyko przeszacowania lub błędnego zakresu oferty (wpisanie kosztu gruntu do kosztorysu robót może sztucznie zawyżyć cenę wykonawcy).
- Ułatwia przygotowanie czytelnej wyceny w układzie: materiały–sprzęt–robocizna, co jest praktyczne przy rozliczeniach i kontroli kosztów.
Podsumowując: kosztorys robót powinien obejmować elementy niezbędne do wykonania prac (materiały, sprzęt, robocizna), a nie koszty nabycia nieruchomości.
