W robotach ziemnych pod fundamenty większość urobku wykonuje się mechanicznie (koparką), ale dno wykopu musi pozostać w stanie możliwie nienaruszonym. Z tego powodu specyfikacje techniczne często wymagają, aby ostatnią, cienką warstwę gruntu nad projektowanym poziomem posadowienia usuwać ręcznie (łopatami), bez "rozjeżdżania" i rozluźniania podłoża.
W tej specyfikacji wskazano, że warstwa gruntu o grubości 20 cm położona bezpośrednio nad projektowanym poziomem posadowienia fundamentu powinna być usunięta ręcznie. Oznacza to, że koparka nie może dojść do projektowanego dna (-0,95 m), tylko powinna zakończyć pracę 0,20 m wyżej.
Obliczenie jest proste: jeżeli projektowany poziom posadowienia wynosi 0,95 m poniżej poziomu odniesienia, to poziom zakończenia wykopu mechanicznego wynosi:
0,95 m − 0,20 m = 0,75 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 0,80 m – oznacza pozostawienie tylko 15 cm do ręcznego usunięcia, czyli mniej niż wymagane 20 cm.
- 0,85 m – oznacza pozostawienie 10 cm, co również nie spełnia wymogu grubości warstwy przeznaczonej do ręcznego dokorytowania.
- 0,90 m – oznacza pozostawienie 5 cm, a więc koparka w praktyce niemal dochodzi do dna, zwiększając ryzyko naruszenia gruntu rodzimego.
W praktyce poprawne wyznaczenie poziomu (tu: 0,75 m) ułatwia współpracę operatora, geodety i brygady wykonującej ręczne wykończenie dna wykopu oraz ogranicza ryzyko pogorszenia parametrów nośnych podłoża.
