KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 7.
Na podstawie informacji zawartych w tablicy KNR 2-02 Konstrukcje budowlane oblicz nakład roboczogodzin potrzebnych na wykonanie stropu gęstożebrowego typu DZ-3 o wymiarach 10×12 m na belkach prefabrykowanych.
Ilustracja przedstawia tabelę z wyciągiem z tablicy KNR 2-02 dotyczącą nakładów roboczogodzin na wykonanie stropów typu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnia stropu wynosi 10×12 = 120 m². W tablicy KNR nakład robocizny dla stropu DZ-3 na belkach prefabrykowanych podano na 100 m² i wynosi 194,79 r-g/100 m². Należy więc przeliczyć proporcjonalnie: (120/100)×194,79 = 1,2×194,79 = 233,75 r-g.

Pełne wyjaśnienie:

W KNR (Katalog Nakładów Rzeczowych) nakłady robocizny dla wielu robót, w tym dla stropów, są podawane jako wartości normatywne odniesione do 100 m². Oznacza to, że aby uzyskać nakład dla konkretnego obiektu, trzeba wykonać dwa kroki: policzyć rzeczywistą powierzchnię i przeliczyć nakład proporcjonalnie.

1) Obliczenie powierzchni stropu
Strop ma wymiary 10 m × 12 m, więc pole powierzchni wynosi: 10×12 = 120 m².

2) Dobór właściwej pozycji z KNR
W tabeli dotyczącej stropów typu DZ-3 występują dwa warianty wykonania na belkach: prefabrykowanych oraz monolitycznych. W zadaniu jednoznacznie wskazano belki prefabrykowane, więc należy przyjąć nakład "Razem" dla tego wariantu: 194,79 r-g na 100 m².

3) Przeliczenie na 120 m²
Skoro 194,79 r-g dotyczy 100 m², to dla 120 m² stosuje się proporcję:
(120 m² / 100 m²) × 194,79 r-g = 1,2 × 194,79 r-g = 233,75 r-g.

Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?

  • Wynik "194,79 r-g" odpowiadałby sytuacji, w której powierzchnia stropu wynosi dokładnie 100 m² albo gdy ktoś zapomniał o przeliczeniu z 100 m² na 120 m².
  • Wynik "287,77 r-g" to nakład z wariantu na belkach monolitycznych (inna technologia i większa pracochłonność). Wybranie go zwykle wynika z pomylenia kolumn w tabeli KNR.
  • Wynik "345,32 r-g" może powstać po błędnym przeliczeniu (np. zastosowaniu złego współczynnika lub pomyłce rachunkowej) i nie wynika bezpośrednio z podanych w tabeli wartości dla 100 m².

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj trzy elementy: (1) jednostkę odniesienia w KNR (tu: 100 m²), (2) właściwy wariant technologiczny (prefabrykowane vs monolityczne), (3) poprawność pola powierzchni i współczynnika przeliczenia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw policz powierzchnię robót w m², a potem zastosuj proporcję: (powierzchnia/100) × nakład z KNR. Jeśli masz 120 m² i 194,79 r-g/100 m², to mnożysz 1,2 × 194,79. To podstawowa metoda przeliczeń w kosztorysowaniu.
r-g to roboczogodzina, czyli jednostka nakładu pracy ludzkiej. 1 r-g oznacza 1 godzinę pracy jednego pracownika. KNR podaje, ile roboczogodzin potrzeba na wykonanie jednostki robót (np. 100 m² stropu), co ułatwia planowanie i wycenę.
Podanie na 100 m² ułatwia prezentację liczb (są "czytelniejsze" i mniej podatne na błędy zaokrągleń) oraz odpowiada typowym zakresom robót. W praktyce kosztorysowej i tak przelicza się je proporcjonalnie na faktyczną powierzchnię, zgodnie z przedmiarem.
Najczęściej pojawia się: brak przeliczenia z 100 m² na rzeczywistą powierzchnię, pomylenie wariantu (prefabrykowane vs monolityczne belki) oraz błąd pola (dodanie wymiarów zamiast ich pomnożenia). Warto też pilnować poprawnego zaokrąglenia wyniku.
Dla prostokąta powierzchnia to iloczyn boków: 10 m × 12 m = 120 m². Ten etap jest kluczowy, bo od poprawnej powierzchni zależy całe przeliczenie nakładu z KNR. Pomyłka w polu automatycznie daje zły wynik roboczogodzin.
Do obliczenia łącznego nakładu robocizny na zadanie najczęściej bierze się wiersz "Razem", bo zawiera sumę robót wszystkich grup. Składowe (np. betoniarze, cieśle, robotnicy) przydają się, gdy trzeba zaplanować obsadę brygad lub rozdzielić koszty pracy według zawodów.
Wariant monolityczny zwykle wymaga dodatkowych czynności wykonywanych na budowie, takich jak przygotowanie elementów na miejscu (np. więcej prac przygotowawczych i montażowych). Prefabrykaty ograniczają część prac "mokrych" i czasochłonnych, dlatego normatywny nakład robocizny bywa niższy.
Na egzaminach często przyjmuje się zapis do 0,01 r-g, bo KNR operuje wartościami dziesiętnymi. Najbezpieczniej jest zachować dokładność z tabeli i końcowy wynik podać z dwoma miejscami po przecinku. Jeśli polecenie określa zasady zaokrągleń, trzeba się do nich stosować.
Trzeba sprawdzić nagłówek tablicy lub dopisek przy pozycji. W wielu tablicach jest wyraźnie napisane, że są to "nakłady na 100 m²". To sygnał, że nie wolno brać wartości "wprost" dla dowolnej powierzchni, tylko konieczne jest przeliczenie proporcjonalne.
Ćwicz schemat: powierzchnia → wybór właściwej kolumny/wariantu → przeliczenie z jednostki odniesienia → kontrola wyniku. Rozwiązuj zadania, w których występują podobne nazwy technologii (np. prefabrykowane/monolityczne), bo to typowa pułapka. Zawsze zapisuj współczynnik (np. 120/100 = 1,2).
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 52% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Powierzchnia stropu wynosi 10×12 = 120 m²."

Źródła:

  • KNR 2-02 "Konstrukcje budowlane", tablica 0212 "Stropy typu DZ-3, DZ-4, DZ-5", wiersz "Razem", wariant "na belkach prefabrykowanych" (nakłady na 100 m² stropu).

Materiały:

  • KNR 2-02 Konstrukcje budowlane (tablice dotyczące stropów typu DZ)
  • Podręczniki i skrypty z kosztorysowania budowlanego (normy nakładów, zasady kalkulacji)
  • Zadania ćwiczeniowe z obliczania nakładów i przeliczeń na 100 m² / 1 m²

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego