W języku SFC (Sequential Function Chart) przejście między krokami następuje dopiero wtedy, gdy spełniony jest warunek tranzycji. W praktyce taki warunek bywa rysowany w notacji LAD, bo jest czytelna i odpowiada logice stykowo-przekaźnikowej.
W przedstawionym fragmencie warunek tranzycji do kroku 4 składa się z trzech styków połączonych szeregowo. Połączenie szeregowe w LAD realizuje funkcję logiczną AND, czyli wszystkie warunki muszą być spełnione równocześnie.
Kluczowe jest poprawne odczytanie typów styków:
- NO (Normally Open) – styk przewodzi, gdy sygnał wejściowy ma wartość 1.
- NC (Normally Closed) – styk przewodzi, gdy sygnał wejściowy ma wartość 0 (symbolicznie jest "zamknięty" przy braku sygnału).
Skoro w tranzycji występują kolejno: B1 jako NO, B2 jako NC oraz B3 jako NO, to warunek przejścia ma postać:
B1=1 AND B2=0 AND B3=1.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Opcja z wartościami B1=0 i B2=1 i B3=0 odwraca wymagane stany, ignorując fakt, że NO wymaga 1, a NC wymaga 0.
- Opcje z operatorem lub (OR) opisują sytuację, w której wystarczyłoby spełnić dowolny z warunków. To odpowiada raczej połączeniu równoległemu w LAD, a nie szeregowemu.
W praktyce taka tranzycja często reprezentuje sytuację: czujnik B1 aktywny, warunek blokady/STOP B2 nieaktywny oraz dodatkowy czujnik B3 aktywny. Dopiero wtedy sekwencja może bezpiecznie przejść do następnego kroku.
