W belce swobodnie podpartej największe momenty zginające w przęśle powodują rozciąganie dolnych włókien betonu. Dlatego zbrojenie główne (podłużne, nośne) znajduje się zazwyczaj w strefie rozciąganej, czyli w praktyce w dolnej części przekroju w środku rozpiętości.
Na rysunku zbrojeniowym zbrojenie główne identyfikuje się poprzez:
- położenie prętów (dolny pas belki w przęśle),
- opis/oznaczenie typu "nØd", gdzie "n" to liczba prętów, a "d" to średnica,
- odróżnienie od zbrojenia poprzecznego (strzemion), które zwykle ma mniejsze średnice i jest rysowane jako zamknięte obejmy w przekrojach.
Odpowiedź "4Ø16" jest poprawna, ponieważ wskazuje konkretną liczbę prętów podłużnych oraz ich średnicę, czyli dokładnie to, o co pyta polecenie: liczbę i średnice prętów stanowiących zbrojenie główne.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe typowo z następujących powodów:
- "2Ø10" sugeruje zbyt małą liczbę i średnicę prętów w stosunku do odczytu z rysunku; często wynika to z pomylenia zbrojenia konstrukcyjnego/pomocniczego z głównym.
- "5Ø6 i 4Ø16" zawiera dwie wartości naraz, co zwykle miesza różne rodzaje zbrojenia (np. pręty podłużne i elementy o małej średnicy kojarzone ze strzemionami lub prętami montażowymi). Pytanie dotyczy wyłącznie zbrojenia głównego.
- "2Ø10 i 2Ø16" rozbija zbrojenie na dwa zestawy, co bywa efektem niepoprawnego zsumowania prętów w przekroju lub odczytu prętów z różnych stref (np. zbrojenia górnego nad podporami i dolnego w przęśle).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, które pręty są podłużne i leżą w strefie rozciąganej w przęśle, a dopiero potem odczytaj zapis średnicy i policz ich liczbę z przekroju/widoku.
