W belce swobodnie podpartej (podpartej na końcach) w przęśle typowo występuje zginanie powodujące rozciąganie dolnych włókien i ściskanie górnych włókien. Ponieważ beton ma małą wytrzymałość na rozciąganie, w strefie rozciąganej stosuje się zbrojenie główne – są to przede wszystkim pręty podłużne, które przenoszą siły rozciągające od momentu zginającego.
Odczytując rysunek zbrojeniowy, trzeba rozróżnić:
- pręty podłużne nośne (zbrojenie główne) – zwykle na dole przekroju w przęśle belki swobodnie podpartej,
- zbrojenie poprzeczne (strzemiona) – pręty obejmujące przekrój, pracujące głównie na ścinanie i zapewniające utrzymanie prętów podłużnych,
- pręty montażowe/rozdzielcze – pomocnicze, stabilizujące układ, nie będące podstawowym zbrojeniem na zginanie.
Oznaczenie typu "4ϕ16" oznacza cztery pręty o średnicy 16 mm. Jeżeli na rysunku te pręty są pokazane jako podłużne pręty w strefie rozciąganej belki, stanowią one zbrojenie główne. Dlatego odpowiedź "4ϕ16" jest właściwa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w kontekście pytania?
- "2ϕ10" – taki zapis może dotyczyć prętów o mniejszej średnicy, często pomocniczych; bezpośrednio z pytania wynika, że należy wskazać pręty główne z rysunku, a te nie odpowiadają zestawowi głównemu.
- "5ϕ6 i 4ϕ16" – łączy dwa różne zestawy prętów. Pręty o małej średnicy (np. ϕ6) bardzo często występują jako strzemiona lub elementy pomocnicze, więc taka odpowiedź miesza funkcje i nie wskazuje jednoznacznie wyłącznie zbrojenia głównego.
- "2ϕ10 i 2ϕ16" – sugeruje podział na dwa zestawy, co może odpowiadać różnym warstwom lub różnym funkcjom; pytanie wymaga wskazania prętów stanowiących zbrojenie główne, a nie kombinacji prętów pomocniczych i nośnych.
Wskazówka egzaminacyjna: w belce swobodnie podpartej najpierw zlokalizuj na rysunku dolne pręty podłużne w przęśle. Dopiero potem dopasuj ich liczbę i średnicę do odpowiedzi. Nie wybieraj odpowiedzi "łączonych" tylko dlatego, że zawierają więcej informacji.
