W zadaniach tego typu kluczowe są dane znamionowe prądnicy (zwykle z tabliczki/rysunku): przede wszystkim napięcie znamionowe Un oraz odpowiadająca mu prędkość znamionowa nn. Przy założeniu, że prądnica pracuje przy stałym wzbudzeniu (stały strumień magnetyczny) i porównujemy warunki bez istotnych zmian obciążenia, napięcie indukowane (SEM), a w przybliżeniu także napięcie wyjściowe, rośnie wprost proporcjonalnie do prędkości obrotowej.
Stosuje się więc prostą proporcję:
U ≈ Un · (n / nn)
gdzie:
- U – szukane napięcie przy prędkości n,
- Un – napięcie z danych znamionowych,
- n – prędkość w zadaniu (tu 2400 obr/min),
- nn – prędkość znamionowa z danych.
Po odczytaniu wartości z przedstawionych danych i wykonaniu obliczenia otrzymuje się wynik 36 V. To oznacza, że zestaw danych znamionowych w zadaniu jest spójny z liniowym przeliczeniem napięcia dla 2400 obr/min.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 24 V – odpowiadałoby mniejszemu stosunkowi prędkości (albo innym danym znamionowym); po sprawdzeniu proporcji z tabliczki wynik nie zgadza się z obliczeniem.
- 15 V – jest zbyt niskie jak na podaną prędkość; to typowy skutek pomyłki w proporcji (np. odwrócenie ułamka) lub błędu rachunkowego.
- 42 V – jest zbyt wysokie; często wynika z przyjęcia niewłaściwej prędkości znamionowej lub nieuważnego odczytu wartości z danych znamionowych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw wypisz z danych parę odniesienia (Un, nn), dopiero potem wstaw n z treści. Dzięki temu łatwiej uniknąć odwrócenia proporcji i pomyłek w jednostkach.
