Ocena, czy wyłącznik różnicowoprądowy (RCD) może być dalej eksploatowany po pomiarach, opiera się na porównaniu dwóch parametrów z wartościami dopuszczalnymi:
- Prąd zadziałania Iw względem prądu znamionowego IDn: wymagane jest, aby RCD zadziałał w przedziale 0,5×IDn < Iw ≤ IDn. Zbyt mały Iw oznacza nadmierną czułość (ryzyko fałszywych zadziałań), a Iw większy niż IDn oznacza zbyt "tępy" aparat, który może nie zapewnić wymaganej ochrony.
- Czas zadziałania tw względem czasu granicznego tz: wymagane jest tw ≤ tz. Przekroczenie czasu granicznego oznacza zbyt wolne wyłączenie.
Analizując kolejne wyłączniki z tabeli, należy dla każdego wiersza wykonać dwa proste sprawdzenia: (1) czy Iw nie przekracza IDn i jest powyżej 0,5×IDn oraz (2) czy tw nie jest większy od tz.
Dlaczego poprawne jest "1, 4 i 5"?
Wyłączniki 1, 4 i 5 spełniają oba warunki jednocześnie: ich prąd zadziałania mieści się w dopuszczalnym zakresie względem IDn, a czas zadziałania nie przekracza limitu tz.
Dlaczego pozostałe zestawy są błędne?
- "2, 3 i 6" jest błędne, ponieważ obejmuje wyłącznik 3, dla którego Iw > IDn (zadziała dopiero powyżej prądu znamionowego różnicowego), oraz wyłącznik 6, dla którego tw > tz (zadziała zbyt wolno).
- "1, 2 i 3" jest błędne, bo zawiera wyłącznik 3 niespełniający kryterium prądu zadziałania (Iw przekracza IDn).
- "3, 5 i 6" jest błędne, bo zawiera dwa niesprawne przypadki naraz: wyłącznik 3 (Iw > IDn) oraz wyłącznik 6 (tw > tz). Nawet jeśli wyłącznik 5 jest poprawny, cały zestaw nie może być uznany za prawidłowy.
Wskazówka egzaminacyjna: nie wystarczy sprawdzić tylko Iw albo tylko tw. W zadaniach z tabelą najbezpieczniej zaznaczać "OK/NOK" osobno dla prądu i czasu, a dopiero potem wybrać aparat spełniający oba warunki.