W diagnostyce silnika trójfazowego często wykonuje się dwa typy pomiarów: rezystancję uzwojeń (między U1–U2, V1–V2, W1–W2) oraz rezystancję izolacji (najczęściej każdej fazy do obudowy/PE). Każdy z tych pomiarów "wykrywa" inny rodzaj uszkodzeń.
Zwarcie uzwojenia do obudowy (doziemienie) polega na przebiciu lub osłabieniu izolacji między przewodem uzwojenia a korpusem silnika. Typowym objawem jest istotnie zaniżona rezystancja izolacji mierzona między daną fazą (np. V1–V2 lub jej końcówką) a obudową. Rezystancja samego uzwojenia może przy tym pozostać zbliżona do pozostałych faz, bo przewód uzwojenia nadal tworzy ciągły obwód, tylko "ucieka" do masy.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "zwarcie między uzwojeniem V1 - V2, a obudową silnika." — wskazuje na problem izolacji do korpusu, a nie na przerwę czy zwarcie międzyfazowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w takim rozumowaniu?
- "przerwę w uzwojeniu W1 - W2" sugerowałaby brak ciągłości obwodu tej fazy. W praktyce pomiar rezystancji uzwojenia dałby wynik skrajnie wysoki (często poza zakresem) lub niestabilny. To jest inny "podpis" pomiarowy niż doziemienie.
- "zwarcie między uzwojeniami U1 - U2 oraz W1 - W2" oznaczałoby zwarcie międzyzwojowe/międzyuzwojeniowe lub inne nieprawidłowe połączenie między fazami. Zwykle objawia się to zmianą (często spadkiem) rezystancji uzwojeń oraz niesymetrią między fazami, a nie wyłącznie problemem izolacji do obudowy konkretnej fazy.
- "przerwę w uzwojeniu V1 - V2" również wskazywałaby na brak ciągłości tej fazy. Wtedy kluczowy byłby pomiar rezystancji uzwojenia (V1–V2), a nie niska rezystancja izolacji do obudowy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu podano równocześnie rezystancje uzwojeń i rezystancje izolacji, najpierw ustal, czy problem dotyczy ciągłości obwodu (przerwa), symetrii uzwojeń (zwarcie międzyzwojowe/międzyfazowe), czy izolacji do masy (doziemienie). To porządkuje wybór odpowiedzi.
