Zadanie polega na przeliczeniu receptury mieszanki betonowej na jeden zarób wykonywany w betoniarce o pojemności roboczej 200 litrów. Receptura (np. podana w tabeli/na rysunku) określa, ile danego składnika przypada na określoną objętość mieszanki lub na "jednostkę" odniesienia (często 1 m³ albo konkretny zarób wzorcowy).
Poprawna metoda postępowania jest zawsze podobna:
- Krok 1: Odczytać z receptury ilość piasku przypadającą na jednostkę odniesienia (np. na 1 m³ lub na określony zarób).
- Krok 2: Ustalić współczynnik przeliczenia na 200 l, czyli na 0,2 m³ (bo 200 l = 200 dm³ = 0,2 m³).
- Krok 3: Pomnożyć ilość piasku z receptury przez ten współczynnik i otrzymać masę piasku na jeden zarób.
Wynik 156 kg oznacza, że po przeliczeniu proporcji z receptury na objętość roboczą betoniarki tyle piasku należy odważyć/odważyć orientacyjnie do jednego wsadu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 390 kg zwykle wynika z pomylenia współczynnika przeliczenia (np. przyjęcia większej objętości niż 200 l) albo z błędnego odczytu udziału piasku w recepturze.
- 1560 kg to typowy błąd rzędu wielkości: pomnożenie przez 10 (np. potraktowanie 200 l jak 2 m³ lub błędne przeliczenie litrów na metry sześcienne).
- 3900 kg wskazuje na skrajny błąd skali (×10 lub ×100) albo na zignorowanie warunku "jeden zarób" i policzenie dla wielokrotności objętości.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu warto zrobić kontrolę sensowności – dla 200 l świeżej mieszanki masa kruszywa rzędu kilku ton jest nielogiczna, natomiast kilkadziesiąt–kilkaset kilogramów jest typowe dla takiej objętości.
