Zadanie polega na ocenie zgodności wymiarowej wyrobów na podstawie dwóch źródeł danych: rysunku technicznego (wymagania) oraz tabeli (wyniki pomiarów). Poprawna metodyka jest zawsze taka sama:
- Odczytaj z rysunku wymagane wymiary oraz sposób ich tolerowania (np. tolerancja symetryczna, jednostronna, tolerancje graniczne).
- Dla każdego wyrobu z tabeli zestaw: wymiar zmierzony vs przedział dopuszczalny wynikający z rysunku.
- Ustal, czy choć jeden wymiar dla danego wyrobu przekracza granice tolerancji. Jeśli tak, wyrób jest niezgodny.
W tego typu pytaniach najczęstszy błąd to sprawdzanie wyłącznie jednej kolumny lub porównywanie do wartości nominalnej bez uwzględnienia tolerancji. Tymczasem o zgodności decyduje przedział dopuszczalny, a nie sam nominał. Równie często myli się znak odchyłki albo odczytuje wartość z niewłaściwego wiersza tabeli.
Dlaczego odpowiedź "D" jest poprawna? Ponieważ zgodnie z kluczem to właśnie wyrób "D" ma co najmniej jeden wynik pomiaru, który po porównaniu z wymaganiami z rysunku wypada poza dopuszczalnymi granicami. Pozostałe wskazane jako błędne odpowiedzi (pozostałe wyroby) mieszczą się w tolerancjach dla wszystkich kontrolowanych cech, więc spełniają wymagania wymiarowe.
W praktyce przemysłu szklarskiego takie porównanie służy do szybkiego wychwycenia rozregulowania procesu (np. zużycia formy lub zmiany parametrów maszyny) i zapobiega dopuszczeniu wyrobów, które nie będą pasowały do dalszego montażu lub opakowania.
