KWALIFIKACJA CES2 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 39.
W tabeli przedstawiono dopuszczalne wady szkła w szybach zespolonych i pojedynczych formatkach. Którą z przedstawionych formatek należy uznać za wadliwą?
formatki o 300 mm
Ilustracja przedstawia tabelę oceny jakości szyb zespolonych i pojedynczych formatek, która jest częścią egzaminu zawodowego
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wskazać formatkę wadliwą, trzeba porównać typ wady (rysa lub defekt punktowy), jej wymiar (mm) oraz odległość od krawędzi z limitami dopuszczalności z tabeli dla danej formatki.
Opcja z defektem punktowym 2,1 mm położonym 78 mm od brzegu przekracza dopuszczalne wartości w odpowiedniej strefie, więc taka formatka powinna zostać odrzucona.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu oceniasz zgodność formatki szklanej z kryteriami jakości podanymi w tabeli (dla szyb zespolonych i pojedynczych formatek). Tego typu kryteria zwykle rozróżniają:

  • rodzaj wady (np. rysa vs defekt punktowy),
  • wielkość wady (długość rysy lub średnica/rozmiar defektu punktowego w mm),
  • położenie wady względem krawędzi (strefa brzegowa ma zazwyczaj ostrzejsze wymagania),
  • wymiary elementu (formatka 800×800 mm lub 900×900 mm), bo w tabelach limity bywają zależne od formatu.

Poprawna jest odpowiedź: "Formatkę o wymiarach 900×900 mm z defektem punktowym 2,1 mm oddalonym od brzegów formatki o 78 mm", ponieważ przy takiej kombinacji parametrów (defekt punktowy o rozmiarze 2,1 mm i położenie w określonej strefie od krawędzi) formatka przekracza dopuszczalność wskazaną w tabeli, a więc jest kwalifikowana jako wadliwa.

Pozostałe propozycje są błędne, bo nie przekraczają limitów dopuszczalności w swojej klasie/strefie albo dotyczą innego typu wady z innymi progami:

  • "Formatkę o wymiarach 800×800 mm z rysą długości 12 mm oddaloną od brzegów formatki o 160 mm" – rysa jest relatywnie krótka i znajduje się daleko od krawędzi (zwykle w "łagodniejszej" strefie), więc w tabelach często mieści się w tolerancji.
  • "Formatkę o wymiarach 800×800 mm z rysą długości 25 mm oddaloną od brzegów formatki o 45 mm" – choć rysa jest dłuższa i bliżej krawędzi, nadal może pozostawać dopuszczalna, jeśli tabela przewiduje taki limit dla tej strefy i formatu; kluczowe jest tu, że sama "długość 25 mm" nie przesądza bez odniesienia do progów.
  • "Formatkę o wymiarach 900×900 mm z defektem punktowym 0,8 mm, oddalonym od brzegów" – mały defekt punktowy zwykle jest dopuszczalny, o ile nie jest w strefie krytycznej i nie przekracza limitu liczby/rozmiaru; dodatkowo brak podanej konkretnej odległości utrudnia kwalifikację, ale intencją odpowiedzi jest wada mniejsza od progu.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze czytaj tabelę "warunkowo": najpierw wybierz wiersz dla rodzaju wady, potem kolumnę/strefę zależną od odległości od krawędzi, a dopiero na końcu porównaj wartość liczbową. To ogranicza typowy błąd polegający na ocenianiu tylko "na oko" rozmiaru wady.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Defekt punktowy to lokalna wada (np. pęcherzyk, wtrącenie, odprysk) opisywana zwykle rozmiarem w mm. Ocenia się go przez porównanie rozmiaru oraz położenia (odległość od krawędzi, strefa widzenia) z kryteriami dopuszczalności w tabeli/standardzie jakości.
Rysa ma charakter liniowy i opisuje się ją długością (czasem też szerokością/uciążliwością). Defekt punktowy jest skupiony w jednym miejscu i opisuje się go rozmiarem (średnicą lub wymiarem). Ponieważ progi dopuszczalności są różne, najpierw poprawnie sklasyfikuj rodzaj wady.
Wady bliżej krawędzi są zwykle bardziej krytyczne: mogą wpływać na wytrzymałość, obróbkę krawędzi i wygląd po montażu w ramie. Dlatego tabele dopuszczalności często mają ostrzejsze limity w strefie brzegowej, a łagodniejsze w polu środkowym.
Najpierw wybierz rodzaj wady (rysa/defekt punktowy), potem sprawdź, do której strefy należy miejsce wady (na podstawie odległości od krawędzi), następnie uwzględnij format elementu i dopiero porównaj wartość liczbową wady z limitem. Ta kolejność zmniejsza ryzyko pomyłki.
Niekoniecznie. Czasem limity zależą od formatu, ale równie często decydują: rodzaj wady i strefa. Na egzaminie nie zakładaj zależności "większe szkło = większa tolerancja" bez sprawdzenia w tabeli. Zawsze opieraj decyzję na konkretnym progu z zadania.
Najczęstsze błędy to: pomijanie stref brzegowych (odległości od krawędzi), mylenie progów dla rys i defektów punktowych oraz skupienie się na jednej liczbie bez sprawdzenia właściwego wiersza/kolumny tabeli. Pomaga zaznaczenie danych i systematyczne porównanie z limitem.
W praktyce kontroli jakości trzeba tę odległość zmierzyć i dopiero wtedy kwalifikować wyrób. W teście zwykle oznacza to, że odpowiedź dotyczy wady na tyle małej, że jest dopuszczalna w typowych strefach, ale nadal poprawna ocena wymaga odniesienia do zasad z tabeli.
Często kryteria są podobne, ale mogą się różnić w zależności od przeznaczenia, sposobu montażu i wymagań odbiorcy. Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest korzystanie z tabeli podanej w poleceniu, a nie z "pamięci" lub przyzwyczajenia z innego procesu.
Zwykle zapisuje się rodzaj wady, jej wymiary, położenie (odległość od krawędzi), numer partii/zlecenia oraz decyzję (akceptacja, przerób, odrzut). Dobra dokumentacja ułatwia analizę przyczyn, reklamacje i doskonalenie procesu technologicznego.
Ćwicz na przykładach: klasyfikuj rodzaj wady, wyznaczaj strefę z odległości od krawędzi i porównuj z limitem. Warto robić własne "checklisty" kroków oraz powtarzać typowe progi z materiałów szkolnych/zakładowych. Najważniejsza jest konsekwentna metoda czytania tabel.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 67% zdających egzamin. średnie

Źródła:

  • EN 1279-1:2018, Glass in building — Insulating glass units — Part 1: Generalities, system description, substitution rules, tolerances and dimensional tolerances
  • EN 572-8:2012, Glass in building — Basic soda lime silicate glass products — Part 8: Supplied and final cut sizes

Materiały:

  • Instrukcje zakładowe kontroli jakości szkła płaskiego i szyb zespolonych (tabele dopuszczalnych wad)
  • Materiały dydaktyczne z przedmiotów: kontrola jakości w przemyśle szklarskim, metrologia w produkcji
  • Karty oceny wizualnej wad szkła stosowane w zakładzie (przykłady zdjęć wad i klasyfikacja)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego