Zadanie polega na odczycie danych z rzutu parteru, a nie na przeliczaniu wymiarów ścian. Na profesjonalnym rzucie każde pomieszczenie ma opis zawierający m.in. numer, nazwę, powierzchnię w m² oraz rodzaj posadzki. Interesują nas tylko te pomieszczenia, dla których w opisie występuje posadzka "Parkiet".
Poprawna metoda:
- krok 1: przejrzeć wszystkie opisy pomieszczeń na rzucie i zaznaczyć te z posadzką "Parkiet",
- krok 2: spisać ich powierzchnie użytkowe (w m²),
- krok 3: dodać je do siebie i wykonać szybkie sprawdzenie (czy nie pominięto żadnego pomieszczenia).
W tym typie zadań częstym błędem jest dodanie pomieszczeń "na oko", np. włączenie kuchni lub łazienki, bo są na tej samej kondygnacji. Tymczasem pomieszczenia "mokre" często mają terakotę lub PVC, a klatki schodowe mogą mieć lastryko. Dlatego kryterium wyboru jest zawsze opis posadzki, nie sama funkcja pomieszczenia.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Zwykle wynik zaniżony oznacza, że pominięto jedno z pomieszczeń z parkietem (np. hall lub garderobę) albo odczytano nie tę wartość z opisu. Wynik zawyżony najczęściej oznacza doliczenie pomieszczeń z inną posadzką (np. kuchni z PVC lub strefy z terakotą). Najlepszą kontrolą jest ponowne przejście po wszystkich pomieszczeniach i sprawdzenie, czy każde z "Parkiet" zostało ujęte w sumie.
