Przy pomiarze temperatury ciekłego staliwa przed zalewaniem wymagany jest czujnik, który:
- pracuje stabilnie w bardzo wysokich temperaturach,
- ma dobrą odporność na warunki metalurgiczne (krótki, intensywny kontakt z metalem ciekłym),
- zapewnia powtarzalny sygnał bez szybkiej degradacji złączy.
Odpowiedź "PtRh30-PtRh6" wskazuje termoelement wykonany z materiałów szlachetnych (platyna–rod), typowo stosowanych właśnie tam, gdzie temperatury są znacznie wyższe niż w większości zastosowań przemysłowych i gdzie termopary bazowe szybko tracą własności. W praktyce odlewniczej tego typu termoelementy są kojarzone z pomiarami wysokotemperaturowymi (np. w metalach ciekłych).
Odpowiedź "NiCrSi-NiSi" to termoelement na bazie stopów niklu. Takie termopary są popularne w wielu pomiarach technologicznych, ale ich typowe zastosowania dotyczą niższych temperatur niż w przypadku ciekłego staliwa; w kontakcie z metalem ciekłym rośnie ryzyko szybkiego zużycia i błędów.
Odpowiedź "NiCr-NiAl" to również grupa termopar niklowych (bardzo powszechna w przemyśle). Częsty błąd polega na wybieraniu jej "bo jest najpopularniejsza", jednak w warunkach metalu ciekłego wymaga się zwykle rozwiązań wysokotemperaturowych o lepszej stabilności.
Odpowiedź "Fe-CuNi" (żelazo–konstantan) jest przeznaczona do znacznie niższych temperatur. W środowisku odlewni, przy pomiarze staliwa ciekłego, taka termopara byłaby nieadekwatna z powodu ograniczeń temperaturowych i możliwego uszkodzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "ciekłe staliwo" lub ogólnie metal ciekły o bardzo wysokiej temperaturze, w pierwszej kolejności rozważaj termopary platynowo‑rodowe, a dopiero potem niklowe. Zawsze opieraj wybór na tabeli zakresów i przeznaczenia czujników.
