Kąt poziomy między punktami 100 i 102, mierzony ze stanowiska 101, oblicza się na podstawie kierunków (odczytów na kole poziomym) zapisanych w dzienniku pomiaru. W praktyce w dzienniku dla danego stanowiska występują co najmniej dwa celowania: na punkt 100 (kierunek początkowy) oraz na punkt 102 (kierunek końcowy).
Procedura obliczeniowa jest stała:
- odczytaj z dziennika kierunek na punkt 100 ze stanowiska 101,
- odczytaj z dziennika kierunek na punkt 102 ze stanowiska 101,
- policz różnicę kierunków: (kierunek na 102) − (kierunek na 100),
- jeżeli różnica wyjdzie ujemna lub przekroczy pełny obrót, wykonaj redukcję do przedziału 0–400g (czyli zastosuj "mod 400g"),
- zapisz wynik w żądanym formacie g-c-cc.
Odpowiedź "50g00c00cc" jest poprawna, bo odpowiada obliczonej z wpisów w dzienniku różnicy kierunków na punkty 100 i 102. Taki wynik jest typowy dla zadania, w którym dwa cele różnią się o 50g w układzie centesymalnym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości "150g00c00cc", "250g00c00cc", "350g00c00cc" odpowiadają innym różnicom kierunków (większym kątom) i zwykle wynikają z jednego z typowych błędów: odjęcia w odwrotnej kolejności (dającego dopełnienie do 400g), braku redukcji po przejściu przez 0/400g albo pomylenia kierunku z kątem. Na egzaminie zawsze sprawdzaj: czy liczysz różnicę dwóch kierunków, czy wynik mieści się w 0–400g oraz czy zapis jednostek (g-c-cc) jest konsekwentny.