KWALIFIKACJA BUD18 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 13.
Na podstawie wpisów do dziennika pomiaru kątów poziomych oblicz wartość kąta poziomego między punktami 100-102 pomierzonego ze stanowiska 101.
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z pomiarami geodezyjnymi, co jest zgodne z kontekstem egzaminu zawodowego dla
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kąt poziomy między 100 i 102 wyznacza się jako różnicę kierunków na te punkty odczytanych ze stanowiska 101.
Po odczytaniu z dziennika kierunku na 102 oraz kierunku na 100 odejmuje się je (z ewentualną redukcją do zakresu 0–400g). Z tych obliczeń otrzymuje się wynik 50g00c00cc.

Pełne wyjaśnienie:

Kąt poziomy między punktami 100 i 102, mierzony ze stanowiska 101, oblicza się na podstawie kierunków (odczytów na kole poziomym) zapisanych w dzienniku pomiaru. W praktyce w dzienniku dla danego stanowiska występują co najmniej dwa celowania: na punkt 100 (kierunek początkowy) oraz na punkt 102 (kierunek końcowy).

Procedura obliczeniowa jest stała:

  • odczytaj z dziennika kierunek na punkt 100 ze stanowiska 101,
  • odczytaj z dziennika kierunek na punkt 102 ze stanowiska 101,
  • policz różnicę kierunków: (kierunek na 102) − (kierunek na 100),
  • jeżeli różnica wyjdzie ujemna lub przekroczy pełny obrót, wykonaj redukcję do przedziału 0–400g (czyli zastosuj "mod 400g"),
  • zapisz wynik w żądanym formacie g-c-cc.

Odpowiedź "50g00c00cc" jest poprawna, bo odpowiada obliczonej z wpisów w dzienniku różnicy kierunków na punkty 100 i 102. Taki wynik jest typowy dla zadania, w którym dwa cele różnią się o 50g w układzie centesymalnym.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości "150g00c00cc", "250g00c00cc", "350g00c00cc" odpowiadają innym różnicom kierunków (większym kątom) i zwykle wynikają z jednego z typowych błędów: odjęcia w odwrotnej kolejności (dającego dopełnienie do 400g), braku redukcji po przejściu przez 0/400g albo pomylenia kierunku z kątem. Na egzaminie zawsze sprawdzaj: czy liczysz różnicę dwóch kierunków, czy wynik mieści się w 0–400g oraz czy zapis jednostek (g-c-cc) jest konsekwentny.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Kąt poziomy liczysz jako różnicę dwóch kierunków odczytanych na kole poziomym: kierunek na cel końcowy minus kierunek na cel początkowy. Potem redukujesz wynik do zakresu 0–400g (jeśli wyszedł ujemny lub "przeszedł" przez 0/400g) i zapisujesz w formacie g-c-cc.
To zapis kąta w jednostkach centesymalnych: g to grady, a c i cc to mniejsze części zapisu używane w dziennikach/obliczeniach. Oznacza to dokładnie 50 gradów, bez części ułamkowych. Ważne jest, by nie mylić tego zapisu ze stopniami (°).
Koło poziome ma pełny obrót równy 400g, więc różnica kierunków musi zostać sprowadzona do tego przedziału. Gdy odejmiesz kierunki i wyjdzie liczba ujemna, dodajesz 400g; gdy wyjdzie większa od 400g, odejmujesz 400g. To zapobiega błędom przy przejściu przez 0/400g.
Najczęstsze pomyłki to: odjęcie w złej kolejności (daje dopełnienie do 400g), brak redukcji do 0–400g po przejściu przez 0, przepisanie złego wiersza z dziennika, oraz pomylenie kierunku z kątem. Pomaga kontrola sensowności: czy wynik pasuje do geometrii sytuacji terenowej.
Po poprawnym obliczeniu i redukcji wynik powinien należeć do przedziału 0–400g. Jeśli z odejmowania wyszedł wynik ujemny, dodajesz 400g. Jeśli wyszedł większy od 400g, odejmujesz 400g. Dzięki temu kąt jest zgodny z definicją i spójny z odczytami.
Sprawdź rachunek wstecz: dodaj wyliczony kąt do kierunku początkowego (z redukcją do 0–400g) i zobacz, czy odzyskasz kierunek końcowy. Dodatkowo oceń, czy wielkość kąta jest realistyczna dla rozmieszczenia punktów (np. czy nie jest "prawie pełnym obrotem" bez powodu).
Tak. Zapis "między punktami 100–102" zwykle oznacza kąt od kierunku na 100 do kierunku na 102 (kierunek na 102 minus kierunek na 100). Zmiana kolejności punktów odwraca znak różnicy i po redukcji może dać wartość dopełniającą do 400g, więc wynik liczbowy będzie inny.
Dodajesz 400g wtedy, gdy różnica (kierunek końcowy minus początkowy) wyjdzie ujemna. To typowe, gdy kierunek końcowy jest mniejszy liczbowo od początkowego, bo nastąpiło przejście przez zero koła. Po dodaniu 400g otrzymujesz dodatni kąt w poprawnym zakresie.
Najpierw identyfikujesz stanowisko (tu: 101), a potem w jego sekcji odczytujesz kierunki do poszczególnych celów (np. 100 i 102). Ważne jest, by brać odczyty z tej samej serii/tej samej obserwacji oraz upewnić się, że dotyczą koła poziomego, a nie np. kąta pionowego.
Ćwicz schemat: odczyt kierunku → różnica kierunków → redukcja do 0–400g → zapis g-c-cc. Rozwiązuj krótkie zestawy z dziennikami pomiarowymi i zawsze rób kontrolę wsteczną (czy z wyniku da się odzyskać kierunek końcowy). To ogranicza błędy rachunkowe i błędy kolejności.
info

Około 41% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "Z tych obliczeń otrzymuje się wynik 50g00c00cc."

Materiały:

  • Skrypt/podręcznik do geodezji: podstawy pomiarów kątowych i prowadzenie dzienników pomiarowych
  • Zestawy zadań rachunkowych z pomiarów kątów poziomych w gradach
  • Instrukcje szkolne dotyczące opracowania obserwacji kątowych i redukcji wyników do 0–400g

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego