Koszty bezpośrednie produkcji to wydatki, które da się jednoznacznie przypisać do konkretnego produktu (tu: partii 1 000 ulotek). W praktyce są to zwykle pozycje typu: papier/produkt bazowy, druk, przygotowanie do druku, cięcie, pakowanie – o ile w wykazie są wskazane jako elementy wykonania tej partii.
Aby poprawnie rozwiązać zadanie, trzeba wykonać dwa kroki:
- Selekcja pozycji – z wykazu kosztów wybierz wyłącznie te, które są bezpośrednio związane z wykonaniem ulotek. Pozycje o charakterze ogólnym (administracja, koszty ogólnozakładowe, koszty zarządu, marketing agencji, narzuty) nie powinny wejść do sumy kosztów bezpośrednich.
- Sumowanie/przeliczenia – zsumuj wybrane koszty w tej samej jednostce odniesienia. Jeśli jakaś pozycja jest podana "za sztukę" lub "za 1000 szt.", trzeba ją ujednolicić do nakładu 1 000 sztuk, a dopiero potem dodać do pozostałych.
Po poprawnym wybraniu pozycji bezpośrednich i zsumowaniu ich wartości otrzymuje się 1 190,00 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? W praktyce takie kwoty najczęściej wynikają z typowych pomyłek:
- wybranie zbyt wielu pozycji i dodanie także kosztów pośrednich (sztuczne zawyżenie wyniku),
- podwójne doliczenie tej samej pozycji (np. koszt przygotowania lub robocizny),
- brak przeliczenia jednostek (np. potraktowanie kosztu "za 1000 szt." jak "za 1 szt." lub odwrotnie),
- uwzględnienie narzutów/nieprodukcyjnych elementów pracy agencji, które nie są kosztem bezpośrednim produkcji ulotek.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zaznacz w wykazie pozycje, które "idą do produktu", potem sprawdź jednostki (szt./1000 szt./ryczałt), a dopiero na końcu wykonaj sumowanie.
